Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Abstinence in elections. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Abstinence in elections. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Νοεμβρίου 01, 2010

Ο Έλληνας ο Μικροαστός

Σε μερικές ημέρες θα πρέπει όλοι μας να ψηφίσουμε, θα πρέπει με όσο μυαλό και παιδεία ο καθένας μας διαθέτει, να το χρησιμοποιήσουμε και να ψηφίσουμε τον καλύτερο υποψήφιο και τον καλύτερο συνδυασμό. Τι να σημαίνει όμως άραγε για τον κάθε ψηφοφόρο ο όρος ΚΑΛΟΣ και ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ;

Το διήμερο που μας πέρασε, στην περιοχή που μένω, Άνω Γλυφάδα-Πλατεία Καραΐσκάκη, είχαν έρθει διάφοροι υποψήφιοι για να μοιράσουν φυλλάδια και να μιλήσουν στους γονείς που πήγαν τα παιδιά τους στην παιδική χαρά να κάνουν κούνια. Ούτε και στις κούνιες δεν μας αφήνουν ήσυχους, λες και δεν έχουμε στα σπίτια μας ταχυδρομικά κουτιά για να μοιράσουν τα φυλλάδιά τους. 

Ήρθαν να μας μιλήσουν σε μία πλατεία ανήμπορη να φιλοξενήσει τα παιδιά μας, αφού ήταν γεμάτη λάσπη και νερά. Ήρθαν στην πλατεία, και όλοι οι κόλακες, οι μικροαστοί έτρεξαν σαν τα κοτόπουλα. Όλα τα κοντινά πεζοδρόμια γέμισαν αυτοκίνητα, το πεζοδρόμια της πλατείας εξίσου. Εμείς οι γονείς με τα καροτσάκια, βγήκαμε στον δρόμο για να μπορούμε να περάσουμε. Όλοι οι κάδοι σκουπιδιών, οι κολώνες και οι πινακίδες γέμισαν με αφίσες. Τα πεζοδρόμια και οι δρόμοι γέμισαν με χαρτιά σκουπίδια που πάνω τους είχαν το προσωπάκι διαφόρων ψηφοφόρων. Χαρτιά που φυσικά δεν είναι καν ανακυκλώσιμα. Ξάφνου η Γλυφάδα που όλοι τους αγαπάνε έγινε ΜΠΑΓΚΑΝΤΛΕΣ μετά από πλημμύρα.

Πως λοιπόν όσοι ψηφοφόροι έχουμε ακόμα την απαραίτητη παιδεία και την ορθή αίσθηση του καλώς πρέπει θα πάμε να τους ψηφίσουμε; Ο ίδιος ο τρόπος που κάνουν τον εκλογικό τους αγώνα είναι όχι μόνο λάθος αλλά αποδεικνύει το πως σκέφτονται, και το πόσο μας υπολογίζουν. Δεν έχουν καν το σθένος να συμβουλέψουν τους θιασώτες τους.

Σε μερικές ημέρες, την 15η Νοεμβρίου. είναι ημέρα μνήμης για τον τόσο άδικο και αναπάντεχο θάνατο της Μαλβίνα Κάραλη. Θα ήθελα λοιπόν να αφιερώσω σε όλους μας το κάτωθι, έτσι όπως ακριβώς το είχε γράψει η Μαλβίνα, μήπως και μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι, με πιο ποιοτικές απαιτήσεις. Να γίνουμε πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Δια χειρός Μαλβίνας: Οι μικροαστοί ...


Αυτοί οι τύποι, οι μικροαστοί,
δεν σκέφτονται ποτέ τους να αυτοκτονήσουν,
γιατί η ζωή τους ανήκει στο Θεό, αλλά στην ουσία,
επειδή δεν αποφασίζουν ούτε για τη ζωή τους, ούτε για το θάνατό τους.
Είναι αμνήμονες εκεί που τους συμφέρει, αλλά οραματιζόμενοι το μέλλον
δεν ζουν ποτέ ένα παρόν της προκοπής.
Κάνουν μακροπρόθεσμα όνειρα που, κατά κανόνα, τα προφταίνει ο θάνατος.

Χτίζουν ντουβάρια. Αγοράζουν οικοπεδάκια.
Δεν ψάχνουν τσάντες, γιατί σπάνια ερωτεύονται και όπως όλοι οι βλάκες,
ποτέ δεν νιώθουν ανίσχυροι.
Τρέμουν τις υποχρεώσεις, αλλά τελικά παντρεύονται μια υπομονετικιά,
αφού την πρήξαν επί χρόνια τόσο, που δεν θέλει πια ούτε να τους χέσει.
Κάνουν δύο μόγγολα, γιατί "ένα ίσον κανένα". Ή τρία αν τα δύο πρώτα είναι κορίτσια.

Και βέβαια, τους αρέσουνε πολύ οι βιζιτούδες,
τις οποίες πάντα ρωτάνε μετά το πήδημα: "Πως ξέπεσες έτσι;"
Όχι, δεν έχουν αρκουδάκι οι μικροαστοί. Μόνο σκουπίδια.
Σε τρόφιμα, σε ιδέες, σε τρόπο ζωής, σε πράξεις.
Την ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά την Αδελφότητα που βρήκε την πεμπτουσία της στο πρόσωπο του προέδρου.

Τρέμει μην πιαστεί κορόιδο και πάντα πιάνεται.
Υπεκφεύγει. Στρεψοδικεί. Αναβάλλει. Υποκρίνεται.
Ζητάει τα πάντα και δεν δίναι τίποτα. Παριστάνει τη Δίκαιη.
Αρνείται τα τεστ πατρότητας για να γλιτώσει τη Διατροφή
και πάντα είναι από κοντά ένας μειλίχιος και τίμιος επαρχιακός δικηγοράκος, πρόθυμος να σπιλώσει την άπορη κακομοίρα.

Ο Μικροαστός δεν θέλει μπλεξίματα.
Γι' αυτό δεν μπορεί να είναι ποτέ επαναστάτης, άρα παλικάρι.
Δεν είναι αντιπαθής σαν υπέρμετρος, είναι σιχαμένος σαν πλαγιοδρόμος.
Νομίζει πως είναι διπλωμάτης και πως λύνει γόρδιους δεσμούς,
στην ουσία όμως ξεμπερδεύει μόνο τον εαυτό του
και τρελαίνει όλο τον κόσμο γύρω του.
Κανείς δεν είναι πιο επικίνδυνος από αυτά τα ήσυχα,
μειλίχια ανθρωπάκια, τους μικροαστούς."

Τρίτη, Οκτωβρίου 19, 2010

Το φαινόμενο Δημαράς δεν είναι μεταφυσικό

elzoni.gr
19/10/2010
Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έρχονται απλώς να επιβεβαιώσουν αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία. Αυτά που έρχονταν και πεισματικά τα κόμματα του πολιτικού μας σκηνικού δεν ήθελαν και δεν θέλουν να δουν.


Παρασυρμένοι όλοι από τον τυφώνα των φιλοδοξιών τους, τυφλωμένοι από την μακρά παραμονή στην εξουσία, μεγάλοι και μικροί – γιατί κομμάτι από την εξουσία αρπάζουν και οι λεγόμενοι «μικροί» - έβλεπαν μια κοινωνία σε βρασμό, αλλά συνέχιζαν την αυτοκαταστροφική τους πορεία. Και την συνεχίζουν.


Βυθισμένη στην ύφεση, με την ανεργία στο 12%, με τον πληθωρισμό στο 6%, με μοναδικά έσοδα τους αβάσταχτους φόρους, η χώρα ζει μια σκληρή πραγματικότητα, από την οποία δεν μοιάζει να υπάρχει διέξοδος.


Αλλά και πάλι έχουν όλοι βγάλει το χέρι του Τιραμόλα. Ένα χέρι μακρύ, που ξεπερνά εμπόδια, αδιαφορεί για την αλήθεια, στρίβει γωνίες και δείχνει τον επόμενο ένοχο.


Αλληλοκατηγορίες και διαγκωνισμοί για το ποιος είχε το… καλύτερο έλλειμμα. Καμιά ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Όλοι τα έφτιαξαν τέλεια. Επί των ημερών όλων, υπήρχε μεγάλη ανάπτυξη. Επί των ημερών όλων νοικοκυρεύτηκε η χώρα.


Αλλά ακόμη ψάχνουμε να βρούμε πώς με τόσο υψηλή ανάπτυξη συνέχισαν να τραβούν την ανηφόρα τα χρέη και τα ελλείμματα. Ακόμη ψάχνουμε να νοικοκυρευτούμε, αλλά έχουμε τον ανοικοκύρευτο.


Κάθε άλλο παρά απορίας άξιον είναι η εντυπωσιακή πορεία του Γιάννη Δημαρά προς την Περιφέρεια. Το «φαινόμενο Δημαράς» δεν είναι μεταφυσικό. Έχει να κάνει με την κατάσταση στην οποία έφεραν την χώρα οι μάγοι που μας κυβερνούσαν και εξακολουθούν να μας κυβερνούν.


Άνθρωποι φιλόδοξοι, κολλημένοι στις καρέκλες τους, αγωνιζόμενοι μόνο για την προσωπική τους πολιτική – και όχι μόνο – επιβίωση. Με απίστευτο θράσος συνεχίζουν να κυκλοφορούν – στα κανάλια, όχι στους δρόμους – και να προβάλλουν το «εγώ» τους.


Ποτέ τους δεν ένιωσαν την ανάγκη να απολογηθούν για πράξεις και παραλείψεις τους. Βλέπουν κι’ αυτοί το άθλιο αποτέλεσμα της παρουσίας τους στην δημόσια ζωή της χώρας και ρίχνουν τα βάρη στους αντιπάλους τους.

Κάποιοι, άνοιξαν την πόρτα και βγήκαν. Είτε επειδή, όπως ο Δημαράς, είδαν την αδιέξοδη πολιτική που ασκείται και που τελικά δεν κατέληξε πουθενά αλλού, παρά στο Μνημόνιο.


Είτε επειδή έπεσαν θύματα της θρασύτατης, ανενδοίαστης και ρουσφετολογικής πολιτικής ενός πελατειακού συστήματος που το πολιτικό σύστημα έστησε για να εξυπηρετεί τις ανάγκες τις δικές τους – όχι της χώρας.


Χάιδεψαν αυτιά, μοίρασαν υποσχέσεις, επιδόθηκαν σε αναξιοκρατικά βολέματα ημετέρων, δημιούργησαν κομματικούς στρατούς και τελικά οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή.


Υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι στην χώρα. Και εντός και εκτός των κομμάτων. Άνθρωποι αποτελεσματικοί, αδιάφθοροι, εργατικοί, χωρίς φρου-φρου κι’ αρώματα.


Αυτήν την στιγμή, ο κόσμος βλέπει περιπτώσεις όπως αυτή του Δημαρά ως καταφύγιο και αποκούμπι. Σαν την τελευταία ελπίδα.


Στην χώρα έχουν διεξαχθεί τέσσερις εθνικές εκλογές με σύνθημα «μηχανογράφηση παντού». Το αποτέλεσμα ήταν, κάθε φορά, «μηχανογράφηση πουθενά».


Όλες οι εκλογές γίνονται με σύνθημα την αντιδιαφθορά. Και η χώρα βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην βρώμα της.


Και ενώ όλη η κοινωνία δηλώνει πως η χώρα έπεσε στα χέρια διεφθαρμένων και ανίκανων, τα κόμματα έκαναν το λάθος να χρίσουν υποψηφίους. Αυτές οι εκλογές, οι περιφερειακές εκλογές, ήσαν η μοναδική ευκαιρία τους να αφήσουν την κοινωνία ελεύθερη να αποφασίσει.


Δεν το έκαναν, όμως, γιατί και πάλι θέλουν να μετρήσουν τις δυνάμεις τους. Να μοιράσουν περιφέρειες και δήμους, να δουν τα χρώματα στον χάρτη της Ελλάδας το βράδυ των εκλογών.


Και δεν βλέπουν ότι η Ελλάδα έχει χάσει το χρώμα της. Δεν θέλουν να δουν  ότι οι Έλληνες έχουν βυθιστεί σε βαθιά απογοήτευση. Δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι απλώς έκαναν άλλο ένα  (σκόπιμο) λάθος.

Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Αποχη στις εκλογες

Καλη σας μερα.

Επειδη και εγω ενοχληθηκα απο την εκφραση ΑΣΧΕΤΟΣ για οσους δεν ψηφισαν, να ρωτησω αυτους που ψηφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (και αφου ψηφισαν δεν ειναι ασχετοι) το ακολουθο;

Κατα γενικη ομολογια και τα δυο μεγαλα κομματα λυμαινονται την πατριδα μας πολλα χρονια.

Δημοσιο χρημα εχει εξαφανιστει, η Ευρωπαικη Ενωση μας τιμωρει με προστιμα, η χωρα μας σε πολλα θεματα θυμιζει παρακμιακο κρατος.

Εσεις λοιπον που τους ξαναψηφισατε συμφωνειτε με αυτες τις πολιτικες;
Με την μαθηματικη αναλογια του οσοι δεν ψηφισαν ειναι ασχετοι, τοτε και εσεις υποστιριζεται την λεηλασια ολων μας

Μετα τιμης
Τασος Ι. Καμπας
Αρχιπλοιαρχος Ε.Ν.

"Για όσους δεν πήγαν να ψηφίσουν"

Παρασκευή, 12 Ιούνιος 2009


"Είμαι φοιτήτρια του τμήματος φυσικής και επίσης ιδιαίτερα ενοχλημένη από τη συγκεκριμένη δημοσίευση.
Δεν απευθύνομαι (και δεν το θέλω) στον κύριο της συγκεκριμένης άποψης αλλά θα μιλήσω γενικά γι' αυτούς που είναι σύμφωνοι με την άποψη ότι όποιος...

δεν πήγε να ψηφίσει είναι αδιάφορος και άρα άσχετος!
Αρχικά, θέλω να πω ότι ο χαρακτηρισμός αυτός μου φαίνεται άστοχος εώς και λάθος. Δεν μπορεί εγώ ή όποιος δεν πήγε να ψηφίσει να είναι άσχετος (αδιάφορος ίσως) αλλά όποιος βγαίνει στην τηλεόραση και προσπαθεί να σε πείσει να ψηφίσεις το κόμμα του με αφίσες του Καποδίστρια, του Τσε Γκεβάρα και του Ανδρέα Παπανδρέου να θεωρείται σχετικός απλά και μόνο επειδή ασχολείται με το θέμα. Άλλωστε, άλλο κανείς να είναι πολιτικοποιημένος και άλλο κομματικοποιημένος. Αν, λοιπόν, εγώ που δεν βρήκα κάποιον να με εκφράζει, ανεξαρτήτως κόμματος, γιατί να πάω να ψηφίσω? Ή μήπως, θα έπρεπε απλά να αρκεστώ στη γνώμη του τάδε συγγενή και να πάω να ψηφίσω στα τυφλά? Σας το λέω, ακόμα και να μπορούσα να πάω να ψηφίσω άκυρο θα έριχνα ακριβώς όπως έκανα και στις βουλευτικές! Και πάλι άσχετη?
Ναι, συμφωνώ απόλυτα ότι υπάρχουν "καθαροί" σε κάθε παράταξη, αλλά τι γίνεται όταν οι υπόλοιποι συνάδελφοι τους ή ο αρχηγός τους δεν τους υποστηρίζει επειδή απλά είναι καθαροί? Το έχω ζήσει και αυτο! Ή ακόμα και όταν εμείς οι ίδιοι δεν τους εκλέγουμε γιατί δεν μας κάνουν τα χατίρια? Γιατί καθαρός υποψήφιος σημαίνει όχι ρουσφέτια, όχι θέσεις εργασίας σε γνωστούς και συγγενείς!! Συμφωνώ ότι έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει σαν λαός γιατί η απόψη μου είναι ότι ο μεγαλύτερος κόσμος σε ηλικία συνεχίζει να ψηφίζει με "αναμνήσεις" από το παρελθόν και με βάση τα "επίθετα". Αυτά θα πρέπει να καταλάβουν ότι πλέον δεν ισχύουν, έφυγαν οι εποχές εκείνες και καιρός είναι να αφήσουμε να μπει στη Βουλή και κανένας άλλος, νέο αίμα ρε παιδί μου.
Κατά συνέπεια, θέλω να πω ότι όσοι δεν ψηφίσαμε δεν είμαστε και απαραίτητα άσχετοι με το θέμα πολιτική και εκλογές. Άλλωστε, ούτε όλοι όσοι ασχολούνται είναι και σχετικοί με το θέμα. Έτσι, πολύ απλά, θα μπορούσατε να μας ρωτήσετε γιατί δεν ψηφίσαμε να σας πούμε την άποψη μας και μετά να βγάλετε τα συμπεράσματά σας αν είμαστε όντως άσχετοι. Και όχι, δεν κάνω κανένα κήρυγμα, ούτε την άποψη μου θέλω να επιβάλλω, απλά ενοχλήθηκα με τον όρο "άσχετοι".
ANAΓΝΩΣΤΡΙΑ

Share on Facebook