Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα historically. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα historically. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Οκτωβρίου 19, 2010

World War II - remembered while Putin’s eye on Poland

History should be a basis for peace and partnership between nations. Ahead of the 70th anniversary of the outbreak of World War II, Russian Prime Minister Vladimir Putin has laid out his view of the global tragedy.

The Prime Minister is scheduled to attend a Polish commemorative ceremony, which will look back at the catastrophic events which occurred on the 1st September, 1939.
In an interview given to a Polish newspaper, Vladimir Putin noted that Russia and Poland were partners against a common enemy and thanked the country for respecting the graves of 600,000 Russian soldiers located on the country’s territory.
The key point of the interview was, however, that nobody can rewrite history and the outcomes of the Second World War:
“The canvas of history is not a third-rate copy which can be roughly retouched or, following customer's orders, modified by the addition of bright or dark tints. Unfortunately, such attempts to rehash the past are quite common today. We see efforts to tailor history to immediate political needs,” Putin said.
The Prime Minister said that the creation of the anti-Hitler coalition was a perfect example of providing collective security in Europe. He also mentioned that this kind of security can only be provided with the participation of all countries, including Russia:
“All experience of the pre-war period provides strong evidence that it is impossible to set up an efficient system of collective security without the involvement of all the countries of the continent, including Russia,” the premier noted.
“I am sure Europe is able to give a joint impartial assessment of our common tragic past and to avoid repeating the same mistakes,” he added.
Putin also explained that Russia’s current partnership with Germany should serve as an example for future cooperation between Russia and Poland. He mentioned that, regrettably, there has been a long pause in the relationship between the two countries.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος (σύντομη αναφορά)


Ο μεγαλύτερος πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Άρχισε το 1939 και τελείωσε το 1945. Επεκτάθηκε σ' όλο τον κόσμο και πήραν μέρος σ' αυτόν όλα τα σημαντικά κράτη της Γης, με το κόστος σε ζωές να φτάνει τις 55,5 εκατομμύρια. «Καινοτομία» αυτού του πολέμου: Η Ατομική Βόμβα. Με το τέλος του πολέμου άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος εξαιτίας της γιγάντωσης της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία, παρ'ότι νικήτριες, έχασαν το μεγαλύτερο μέρος των αποικιών τους. Τέλος, από τον πόλεμο αυτό αναδείχτηκαν ως υπερδυνάμεις οι Η.Π.Α. και η Σοβιετική Ένωση.
Αίτια - Μεσοπόλεμος
Μετά την λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου οι νικητές επέβαλαν με την Συνθήκη των Βερσαλλιών στην ηττημένη Γερμανία σκληρότατους όρους με σκοπό να την γονατίσουν οικονομικά. Οι πολεμικές επανορθώσεις που επιβλήθηκαν στην Γερμανία ήταν τόσο υπέρογκες που δημιούργησαν ένα κύμα αντιδράσεων στον Γερμανικό λαό που πάντα πίστευε ότι δεν έχασε πραγματικά τον πόλεμο αλλά «προδόθηκε». Παράλληλα ο κόσμος βρισκόταν σε μία οικονομική κρίση, η οποία ακολουθήθηκε από μια ταχεία κάμψη της παραγωγής, της απασχόλησης και του εμπορίου. Αλυσιδωτά οι επιπτώσεις ήταν σημαντικές.
Οι αιτίες του νέου πολέμου ανάγονται, όπως και στην περίπτωση του προηγούμενου, του Α' Παγκοσμίου, στη διαπάλη των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών να διανείμουν, το καθένα προς όφελός του, τον πλούτο της εγγύς τους περιφέρειας και των αποικιών. Τα κράτη αυτά από τα μέσα του 16ου αι., αναδείχτηκαν σε παγκόσμιες αποικιοκρατικές δυνάμεις και συγκέντρωσαν στα χέρια τους το σύνολο σχεδόν της οικονομικής και πολιτικής δύναμης. Έτσι, κάθε σύγκρουσή τους είχε επιπτώσεις σ' ολόκληρο τον κόσμο.

Η απελπισία από την οικονομική κρίση και το αίσθημα ότι οι Γερμανοί δεν είχαν όλα αυτά που δικαιούνταν, οδήγησαν σε μια έξαρση του εθνικισμού και διευκόλυναν την άνοδο στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος με αρχηγό τον Αδόλφο Χίτλερ.
Η πολιτική του Χίτλερ ήταν να αναδημιουργήσει την Γερμανία αποκτώντας τον αναγκαίο «ζωτικό χώρο» και να κάνει ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» με όλους εκείνους που θεωρούσε ότι είχαν φέρει την χώρα σε κακή κατάσταση. Το τελευταίο, πέρα από την Γαλλία, περιελάμβανε και τους Εβραίους και ήταν και βασικό όπλο του αντισημιτισμού του.
Στις 12 Μαρτίου του 1938 η Γερμανία εξανάγκασε σε άνευ όρων συνθηκολόγηση την Αυστρία και την προσάρτησε, σε μια κίνηση που ονομάστηκε Άνσλους. Τον Σεπτέμβριο υπό την απειλή πολέμου ο Χίτλερ προσάρτησε στην Γερμανία και την Σουδητία, περιοχή της δυτικής Τσεχοσλοβακίας με συμπαγή γερμανική μειονότητα 3.500.000 ατόμων. Ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Νέβιλ Τσάμπερλεν οδήγησε την Γερμανία στη Συμφωνία του Μονάχου, σύμφωνα με την οποία η Σουδητία κατοχυρωνόταν στην Γερμανία με αντάλλαγμα την υπόσχεση να μην προσαρτηθεί περισσότερο τσεχικό έδαφος, πράγμα που καταστρατηγήθηκε έξι μήνες αργότερα, όταν τον Μάρτιο του 1939 ο Χίτλερ κατέλαβε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία.
Η αδράνεια αυτή, που οδήγησε στη διάλυση της Κοινωνίας των Εθνών, άφηνε τη Σοβιετική Ένωση εκτεθειμένη απέναντι στη Γερμανία, που ήταν πια πολύ πιο ισχυρή απ' ό,τι στις αρχές του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου. Έτσι, οι Ρώσοι δε δίστασαν καθόλου να υπογράψουν το στις 23 Αυγούστου 1939 «σύμφωνο μη επιθέσεως» με τη ναζιστική Γερμανία, που από την πλευρά της το ήθελε για να αποφύγει τον εφιάλτη του διπλού μετώπου σε Δύση και σε Ανατολή.
Όταν οι ενέργειες του Χίτλερ έγιναν πια πολύ σαφείς, οι σύμμαχοι Αγγλογάλλοι έδωσαν εγγυήσεις στην Πολωνία και στη Ρουμανία, ότι θα τις προστάτευαν από ενδεχόμενη γερμανική επίθεση. Πρόκειται για την υλοποίηση της καθυστερημένης αλλά δυναμικής τους πλέον απόφασης να εναντιωθούν στην επεκτατική πολιτική τόσο της Γερμανίας όσο και του άλλου φασιστικού κράτους της Ευρώπης, της Ιταλίας, πολιτική που πραγματωνόταν με κατάληψη ξένων εδαφών από τα μέσα της δεκαετίας του 1930.
Η εισβολή των Γερμανών στα εδάφη της Πολωνίας (Σεπτέμβριος 1939) αποτέλεσε το γεγονός που εξάντλησε την αγγλογαλλική υπομονή και σήμανε την έκρηξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου.

Έναρξη του πολέμου
Τα ξημερώματα της 1 Σεπτεμβρίου 1939, η Γερμανία εξαπέλυσε επίθεση στην Πολωνία. Ο Γερμανικός στρατός εφαρμόζοντας μια νέα τακτική, τον κεραυνοβόλο πόλεμο (blitzkrieg), που περιλάμβανε σαρωτικούς βομβαρδισμούς και ταχεία προέλαση τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων δυνάμεων, αιφνιδίασε τους Πολωνούς και σε πολύ σύντομο διάστημα κατέλαβε την Βαρσοβία και την μισή Πολωνία. Στις 17 Σεπτεμβρίου η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στην Πολωνία από ανατολικά και κατέλαβε την υπόλοιπη μισή. Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου ολόκληρη η Πολωνία είχε καταληφθεί.
Ο «πόλεμος αστραπή» -όπως χαρακτηρίστηκαν οι συνεχόμενες χιτλερικές νίκες που ακολούθησαν- κατέληξε στην κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Ευρώπης από τους Γερμανούς, ενώ η επίθεση εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης επισφράγισε τα σχέδια του Χίτλερ για μια ενιαία ναζιστική Ευρώπη. Όπου επικράτησαν οι Γερμανοί, οι χώρες της Ευρώπης γνώρισαν τη «Νέα Τάξη», που σήμαινε την πολιτική υποταγή των κατακτημένων κρατών στη Γερμανία, τη στέρηση κάθε ελευθερίας, την οικονομική λεηλασία, την καταδίωξη και εξόντωση των απανταχού στην Ευρώπη Εβραίων και άλλων «ανεπιθύμητων» πληθυσμιακών ομάδων, όπως των Τσιγγάνων.
Τον Απρίλιο του 1940, ο γερμανικός στρατός κατέλαβε τη Δανία και τη Νορβηγία και τον επόμενο μήνα επιτέθηκε κατά της Ολλανδίας και του Βελγίου (που αποτελούσαν στρατηγικές προσβάσεις) και κατά της Γαλλίας.
Aπό το 1941, με την επίθεση της Ιαπωνίας, του τρίτου συμμάχου του Άξονα, εναντίον του αμερικανικού στόλου στο Περλ Χάρμπορ, η οποία της άνοιξε το δρόμο για την κατάληψη όλης της νοτιοανατολικής Ασίας, η σύρραξη έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 07, 2010

ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ F.Y.R.Ο.Μ.

Γράφει ο
Δημήτρης Περδίκης

Posted: elzoni.gr

Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιήθηκαν κάποιες επαφές σχετικές με την επίτευξη λύσης στο θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων. Φαίνεται πως η προτεινόμενη ονομασία είναι VARDARSKA MAKEDONIJA (αγγλ. VARDARIAN MACEDONIA και ελλ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΡΗ).


Το ιδανικό για την ελληνική πλευρά είναι βέβαια μία ονομασία η οποία να μην περιλαμβάνει την λέξη Μακεδονία. Αυτή ήταν η πάγια και ανυποχώρητη ελληνική θέση για πάρα πολλά χρόνια και εξακολουθεί και είναι για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού αλλά και για μία σαφώς μικρότερη μερίδα του πολιτικού κόσμου.
Η ονομασία VARDARSKA που βρίσκουμε σε γραμματόσημο της Γιουγκοσλαβίας του έτους 1939 αλλά και σε παλαιούς χάρτες φαίνεται η καλλίτερη για μας αλλά και αδύναμη πλέον να υποστηριχθεί σε διεθνές επίπεδο.


Έτσι τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να «επιτύχουν» έναν συμβιβασμό μίας ονομασίας όπου η λέξη Μακεδονία να συνυπάρχει με κάποιον γεωγραφικό προσδιορισμό.
Σε μία τέτοια περίπτωση ο προσδιορισμός (και ιδιαίτερα ο τρόπος που διατυπώνεται) να μην επιτρέπει τον εκφυλισμό της ονομασίας σε σκέτο «Μακεδονία». Ακόμα τα παράγωγα της νέας ονομασίας να ακολουθούν το νέο όνομα και να μην διαχωρίζονται σε πχ Μακεδονικός. Επίσης σημαντικό στοιχείο πιστεύω για το μέλλον του νέου ονόματος είναι η λεξικογράφηση της ονομασίας σε διαφορετική θέση από αυτήν της ΜΑΚΕΔ-.


Σύμφωνα με τα ανωτέρω ας δούμε τώρα την πρόταση VARDARSKA MAKEDONIJA. Τα παράγωγα φαίνεται να μην είναι άλλα από Μακεδόνας, Μακεδονικός κλπ. Ακόμα έστω και αν επισήμως η ονομασία με τον επιθετικό προσδιορισμό θα παραμείνει, στον απλό κόσμο θα εκπέσει σε Μακεδονία. Αν δούμε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις θα δούμε πως οι διάφοροι επιθετικοί προσδιορισμοί παρέμειναν μεν στα δημόσια έγγραφα στην καθομιλουμένη όμως κανένας δεν τα αναφέρει. Μερικά παραδείγματα “Islamic republic of Iran” “The Hashemite kingdom of Jordan” “The mutawakelite kingdom of Yemen” κλπ


Οι υπόλοιποι προσδιορισμοί που φαίνεται πως υπάρχουν είναι ΒΟΡΕΙΟΣ, ΑΝΩ, ΝΕΑ. Οι ΒΟΡΕΙΟΣ και ΑΝΩ πιστεύω πως εξαρχής εμπεριέχουν το στίγμα του αλυτρωτισμού που τόσο καλλιεργούν εδώ και χρόνια οι Σκοπιανοί. (Οι Βόρειοι που θα απελευθερώσουν τους σκλαβωμένους Νότιους κλπ). Ακόμα σημαντικό είναι να γνωρίζουμε και την γλωσσική παγίδα που μπορεί να κρύβεται στην αγγλική απόδοση ανάμεσα στο North Macedonia και στο Northern Macedonia.


Όμως ο προσδιορισμός ΝΕΑ είναι κάτι το διαφορετικό. Για παράδειγμα έχουμε την ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ που κατοικείται από ΝΕΟΖΗΛΑΝΔΟΥΣ και παράγει ΝΕΟΖΗΛΑΝΔΙΚΑ προϊόντα. Οποιαδήποτε αποκοπή του ενός συνθετικού από το άλλο είναι πρακτικά αδύνατος. Το ίδιο συμβαίνει και στο ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΝΕΑ ΚΑΛΗΔΟΝΙΑ κλπ.
ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ λοιπόν που κατοικείται από ΝΕΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ κάτι που δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την Αρχαία Μακεδονία, και όπου κατασκευάζονται ΝΕΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ προϊόντα που δεν έχουν καμία σχέση με τα γνήσια μακεδονικά προϊόντα.


Σε μια λύση όμως του θέματος δεν θα έπρεπε από την ελληνική πλευρά επιτέλους να τεθεί και το θέμα των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων του ελληνικής καταγωγής πληθυσμού που κατοικεί στην τ.Γ.Δ.Μ. και αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες ή Ρωμιοί; Οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να αποκτήσουν επιτέλους δικαίωμα στην ελληνική γλώσσα και παιδεία καθώς και σε κάθε άλλο στοιχείο ελληνικής έκφρασης, σύμφωνα με τις διεθνείς και τις ευρωπαϊκές συνθήκες περί μειονοτήτων.



-- Ο κ. Δημήτρης Περδίκης είναι Αναλυτής – Μελετητής Βαλκανικών Θεμάτων και Πρόεδρος της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου

Τρίτη, Φεβρουαρίου 23, 2010

"Τώρα ξαφνικά όλοι πέφτουν από τα σύννεφα"


"Τώρα που οι περισσότεροι συνειδητοποιούν το μέγεθος της εθνικής οικονομικής τραγωδίας «πέφτουν από τα σύννεφα» και μένουν με το στόμα ανοιχτό γιατί ακόμα δεν πίστεψαν, ότι ρίξαμε falimendo και όπως είπε ο Ανδρέας Λοβέρδος « δεν υπάρχει σάλιο»… Χώρια που χρωστάμε γύρω στα 800 δις. €. Όμως αυτό δεν συνέβη μέσα σε ένα μήνα. Η αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας, η διάλυση της κρατικής οντότητας και η οικονομική καταστροφή με όλες τις κοινωνικές της επιπτώσεις έγιναν σιγά σιγά και μελετημένα. Οι μόνοι που έμειναν ανυποψίαστοι ήταν η πολιτική μας ηγεσία και ο λαός. Όμως υπάρχουν ιστορικοί σταθμοί ...
που μας οδήγησαν στη σημερινή ευτέλεια.

1. Η εθνική μας ανεξαρτησία που στηρίχτηκε στο αίμα και στον ηρωισμό του λαού μας και των πρωτεργατών του 1821 κατεστάλη από τον Ιμπραήμ και δεν θα είχε συνέχεια, εάν οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις στη ναυμαχία το Ναυαρίνου δεν ανέτρεπαν την κατάσταση, ώστε να γίνουμε ανεξάρτητο κράτος. Από τότε η Ελλάδα είναι υπό την κηδεμονία των Μεγάλων Δυνάμεων. Όταν μας το επέτρεπαν, η Ελλάδα μεγάλωνε εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό έγινε στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α’ και στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Έτσι, ανακτήσαμε την Κρήτη και τα νησιά, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και την Μακεδονία – Θράκη, τα Ιόνια και τα Δωδεκάνησα. Όταν είδαν, ότι η όρεξη των Ελλήνων ξαναζωντάνευε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία μας έβαλαν φραγμό και η εθνική ολοκλήρωση σταμάτησε. Έμειναν απ’έξω η Βόρειος Ήπειρος, το Μοναστήρι, η Ανατολική Θράκη και η Ανατολική Ρωμυλία. Και όταν ορισμένες φορές ήμασταν ανυπάκουοι ή κάναμε εμείς οι ίδιοι λάθη τότε τα πληρώσαμε ακριβά. Όπως στον ατυχή πόλεμο του 1897, στη Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και στην Κύπρο το 1974. Τα μεγαλύτερα όμως δεσμά που επιβλήθηκαν στο λαό μας, ήταν η συγκρότηση της κρατικής μας οντότητας βάσει της θέλησης των Βαυαρών. Το κράτος μας, όπως οικοδομήθηκε, δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτήρα των Ελλήνων, γι’αυτό και ποτέ δεν το αποδεχτήκαμε και γι’αυτό δεν ευδοκίμησε. Ήταν κομμένο και ραμμένο στα δυτικά πρότυπα, ενώ εμείς ουδέποτε ανήκαμε στη Δύση. Αντίθετα είμαστε οι «καθ’ημάς» Ανατολή.

2. Τρεις ακόμα σημαντικοί σταθμοί για την εξέλιξη της κοινωνίας μας ήταν: α. Η προσχώρηση στο νέο ημερολόγιο, γεγονός που δίχασε την ελλαδική Εκκλησία,

β. Η διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 με την ήττα του Κολιγιάννη και την νίκη του Χαρίλαου Φλωράκη και γ. Ο χαρακτηρισμός από τον Κώστα Καραμανλή χιλιάδων Ελλήνων με την ρετσινιά του χουντικού το 1974 που δίχασε τη Δεξιά παράταξη.

3. Είχαμε όμως και σημαντικούς σταθμούς στην οικονομία της χώρας. Οι μεγαλύτερες επίσημες οικονομικές λαμογιές που έφεραν την μεγάλη ανατροπή και έκαναν πολλές οικογένειες να γίνουν ζάπλουτες μέσα σε μία νύχτα, ήταν η μετατροπή της οκάς σε κιλό, η ισοτιμία στις 30 δρχ. του δολαρίου επί Μαρκεζίνη και η νέα ισοτιμία του ευρώ προς 340δρχ, όταν προηγουμένως η αντιστοιχία με την ευρωπαϊκή μονάδα ECU ήταν 220 δρχ. Με τέτοιες ισοτιμίες πώς ήταν ποτέ δυνατόν να προοδεύσει οικονομικώς η χώρα μας; Και πώς μπορούσαμε να επιζήσουμε με μια σκληρή συμφωνία, όπως ήταν η συμφωνία του Maastricht, αφού ο μεν Κ. Καραμανλής μας έβαλε στην ΕΟΚ για να κολυμπήσουμε χωρίς να ξέρουμε κολύμπι, ο δε Κ. Σημίτης με πλαστά οικονομικά στοιχεία; Μέσα σε αυτήν την οικονομική συγκυρία προστέθηκαν επαχθείς οικονομικοί και τραπεζικοί όροι στην ελληνική αγορά με αποτέλεσμα να κλείσουν ή να διαλυθούν οι περισσότερες παραγωγικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες στην Ελλάδα, που μαζί με τις τραγικές ποσοστώσεις που δεχτήκαμε χωρίς αντίρρηση, κατέστησαν την Ελλάδα μια χώρα η οποία δεν παράγει τίποτε και εξαρτάται απολύτως ακόμη για το ψωμί, το γάλα, το κρέας και τα φρούτα από άλλες χώρες. Μπορεί λοιπόν να σωθεί ένας χρεωμένος που δεν έχει να φάει;"

του δημοσιογράφου Βαγγέλη Παπαδόπουλου

Share on Facebook

Τετάρτη, Ιανουαρίου 20, 2010

Γερμανία: Ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς την Ελλάδα.!

Στις οφειλές της Γερμανίας, εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, αναφέρεται, σε επιστολή του προς τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, το Δ.Σ. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα:...

..."...Κύριε πρόεδρε,

Ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών δηλώνουν προκλητικά ότι η Γερμανία δεν θα πληρώσει τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων για ν' αντιμετωπίσει η Ελλάδα την οικονομική κρίση, η Αμερικανική Εταιρεία Στρατηγικών Προβλέψεων διαπιστώνει ότι η έκταση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης προς τη χώρα μας εξαρτάται από τη στάση της Γερμανίας, η οποία διαφαίνεται αρνητική. Και τούτο ενώ η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς την Ελλάδα, αφού δεν έχει ακόμα καταβάλει τις οφειλές της εξαιτίας των τεράστιων ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, τόσο στην οικονομική υποδομή της χώρας όσο και στον ελληνικό πληθυσμό.

Για τους λόγους αυτούς η ελληνική κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να ζητήσει από τη γερμανική:

1) Την καταβολή της αποζημίωσης που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (7.100 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αγοραστικής αξίας 1958) με τους τόκους.
2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου (3.500 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με τους τόκους).
3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα της θηριωδίας των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.
4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών, που Γερμανοί αξιωματικοί αφαίρεσαν από τα μουσεία μας και τους αρχαιολογικούς μας χώρους.
Οι αναβολές που εξασφάλισε η Γερμανία για την εξόφληση των πολεμικών χρεών της έληξαν το 1995.

Επομένως οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη που από τότε μέχρι σήμερα δεν επιδίωξαν την είσπραξη των παραπάνω οφειλών και αν δεν το κάνουν και σήμερα, που η πατρίδα μας κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, οι ευθύνες τους γίνονται ακόμα μεγαλύτερες και σίγουρα θα λογοδοτήσουν για τη στάση τους αυτή στον ελληνικό λαό...".

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ:
Μανώλης Γλέζος,
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γεώργιος Μαγκάκης,
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Ευάγγελος Μαχαίρας.
Τα μέλη του Δ.Σ.: Δημήτρης Αλευρομάγειρος - αντιστράτηγος ε.α., Ιγνάτιος Αξιώτης, Δαμιανός Βασιλειάδης, Στέλιος Ζαμάνος, Στέφανος Ληναίος, Γιάννης Μαύρος, Μάκης Μπαλαούρας, Λίτσα Παπαϊωάννου, Δημήτρης Παπαχρήστος, Χαράλαμπος Ρούσας, Αριστομένης Συγκελάκης, Χρήστος Τζιτζιλώνης, Β. Πριόβολος, Κ. Τουμασάτος.

66 ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΙΜΠΛΕ

Εξήντα έξι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης διαμαρτύρονται για την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Σόιμπλε ότι η χώρα του «δεν μπορεί να πληρώσει για τα λάθη των Ελλήνων».

Σε κοινή δήλωσή τους υπενθυμίζουν ότι η Γερμανία αρνείται να καταβάλει στην Ελλάδα επανορθώσεις ύψους 7 δισεκατομμυρίων 100 εκατομμυρίων δολαρίων αγοραστικής αξίας 1938 και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3 δισεκατομμυρίων 500 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Ιταλία και η Βουλγαρία κατέβαλαν, έστω στοιχειωδώς, τις επανορθώσεις που όφειλαν.
Και προτείνουν στον Γερμανό αξιωματούχο να συμφωνήσει να αφαιρέσει αυτά τα ποσά από τα δάνεια που χρωστάει σήμερα η Ελλάδα στη Γερμανία.

Κυριακή, Ιανουαρίου 17, 2010

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ - Ο ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ

"Θα υπάρχω ως μακρινή ανάμνηση"


Σαν χθες το 1998 έφυγε από τη ζωή ο αξέχαστος Δημήτρης Χορν.

"Η ζωή είναι σαν να κάνεις ένα μακρινό ταξίδι.
Αλλιώς αισθάνεσαι όταν ξεκινάς, αλλιώς όταν πλησιάζεις προς το τέλος.
Κι εγώ έχω την εντύπωση ότι φθάνω λιγάκι προς το τέλος του ταξιδιού.
Ετοιμάζομαι να κατέβω.

'Η Ιθάκη σου έδωσε το ωραίο...
ταξίδι, η Ιθάκη δε σε γέλασε'.
Ωραίο ταξίδι, ναι!Με ποκιλία, με αρώματα, μπαχαρικά και λογής λογής πράγματα, με πίκρες, πόνους, θανάτους, έρωτες, με απογοητεύσεις, με τον αφανισμό ανθρώπων γύρω μου.

Τα χρόνια που πέρασαν;Δεν μου έμαθαν τίποτα.
Οτι η ζωή είναι ένα τίποτα. Αυτό μονάχα...Ούτε με δίδαξαν τίποτα. Οσα σφάλματα έκανα μικρός, τα ίδια έκανα και μεγαλύτερος, τα ίδια κάνω και τώρα.
Είμαι μόνος και νιώθω μόνος.

Οσο για την επιτυχία...ποτέ μα ποτέ, δεν αισθάνθηκα καμία ασφάλεια.

Θα υπάρχω ως μακρινή ανάμνηση-ως μια γνωριμία που πρόσφερε κάποιες ευκαιρίες για κρίσεις, για συγκρίσεις, για παραδείγματα προς αποφυγήν.
Ενας συμπαθής εφιάλτης!

Ο Χόρν -θα λες- Θεός σχωρέσ'τον, ήταν υποφερτός, ανυπόφορος!... "

Δημήτρης Χορν

Το παραπάνω απόσμασμα είναι από το Λεύκωμα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ που εκδόθηκε το 1999 από το ΙΔΡΥΜΑ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ-ΧΟΡΝ.





http://www.mediasoup.gr/

Share on Facebook

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ - 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998

ΤΑΣΟΣ ΓΛΥΦΑΔΑ
καλημερα παιδια
Μεσα σε αυτα ολα τα προβληματα ας θυμηθουμε καποιον σπουδαιο ανθρωπο

Σαν χθες το 1998 έφυγε από τη ζωή ο αξέχαστος Δημήτρης Χορν.

"Η ζωή είναι σαν να κάνεις ένα μακρινό ταξίδι.
Αλλιώς αισθάνεσαι όταν ξεκινάς, αλλιώς όταν πλησιάζεις προς το τέλος.
Η ζωη ηταν ενα ταξιδι που μου εμαθε πολλα, πίκρες, πόνους, θανάτους, έρωτες, με απογοητεύσεις, με τον αφανισμό ανθρώπων γύρω μου.
Τα χρόνια που πέρασαν;Δεν μου έμαθαν τίποτα.
Οτι η ζωή είναι ένα τίποτα. Αυτό μονάχα...Ούτε με δίδαξαν τίποτα. Οσα σφάλματα έκανα μικρός, τα ίδια έκανα και μεγαλύτερος, τα ίδια κάνω και τώρα.

Ας κρατησουμε απο τα λογια του ΧΟΡΝ οτι η ζωη δεν ειναι τιποτα....και ας κοιταξουμε τι δυστυχια υπαρχει διπλα μας...ισως πρεπει να ξεκινησουμε ως ελληνες να παραγουμε και να προσφερουμε......γιατι μεχρι τωρα εχουμε μαθει στο φερε-φερε και στις επιχορηγησεις.

φιλια πολλα

Παρασκευή, Ιανουαρίου 15, 2010

"Λίγα λόγια για την Αϊτή..."


"Με αφορμή(δυστυχώς) τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την Αϊτή έψαξα να μάθω για αυτή την χώρα και την ιστορία της. Έμαθα λοιπόν ότι η Αϊτή ήταν γαλλική που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1804.Ήταν η πρώτη ανεξάρτητη χώρα αφροαμερικάνων και...

το μόνο κράτος που «γεννήθηκε» μετά από επιτυχημένη επανάσταση των δούλων.
Η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική επανάσταση και την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος!
Ο ΤΟΤΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ JEAN-PIERRE BOYER έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης".
Είχαν προηγηθεί πολύχρονοι αγώνες των σκλάβων της Αιτής κατά των λευκών Γάλλων γαιοκτημόνων με αποτέλεσμα, το 1803 να εγκαθιδρυθεί το πρώτο κράτος στον κόσμο που διακήρυττε την κατάργηση κάθε φυλετικής διάκρισης.
Η ΑΙΤΗ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ της επανάστασης, παρότι κατεστραμμένη από το δικό της πόλεμο, έστειλε στο Παρίσι, στον Αδαμάντιο Κοραή, 25 τόνους καφέ, ώστε να εκποιηθούν για να αγορασθούν όπλα για τον αγώνα των Ελλήνων. Επίσης έστειλε εκατό εθελοντές στρατιώτες να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, οι οποίοι όμως …δεν έφθασαν ποτέ. Φημολογείται ότι τους μακέλεψαν οι τότε αποικιοκράτες, φίλοι στενοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει όπως μπορεί ο καθένας να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να «ξανασταθούν στα πόδια τους».. Άλλωστε αυτοί σε αντίθεση με τους ευρωπαίους «φίλους» μας, ποτέ δεν ζήτησαν τα «δανεικά» τους πίσω..."

http://sofoscrete.blogspot.com

Share on Facebook

Τρίτη, Νοεμβρίου 17, 2009

ΣΙΣΜΙΚ 1987

Το παρασκήνιο της ελληνοτουρκικής κρίσης του 1987 - Τι συνέβη με το «Σισμίκ»;

Η κάθοδος του «Σισμίκ-1» στο Αιγαίο παρ' ολίγον να προκαλέσει ελληνοτουρκική σύρραξη το 1987

Προ τετελεσμένων που προκάλεσαν τα «γεράκια» του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών βρέθηκε το 1987 ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ κατά την ελληνοτουρκική κρίση στο Αιγαίο, που λίγο έλειψε να οδηγήσει τις δύο χώρες στον πόλεμο. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από όσα δηλώνει 18 χρόνια μετά ο Τούρκος πρώην πρέσβης και νυν αντιπρόεδρος του Κόμματος του Ορθού Δρόμου, Νουζχέτ Καντεμίρ.

Υφυπουργός Εξωτερικών την επίμαχη εκείνη περίοδο, ο Νουζχέτ Καντεμίρ με δική του πρωτοβουλία έλαβε την απόφαση να ανοιχτεί το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Σισμίκ-1» στο Αιγαίο, πυροδοτώντας την ελληνοτουρκική κρίση. Για την απόφασή του αυτή έλαβε την έγκριση του τότε προέδρου, στρατηγού ε.α. Κενάν Εβρέν, παρακάμπτοντας τον πρωθυπουργό της χώρας Τουρκούτ Οζάλ, ο οποίος απουσίαζε το διάστημα εκείνο στο εξωτερικό.

Μιλώντας στην τουρκική Hurriyet, o εκ των σκληροπυρηνικών της τουρκικής διπλωματίας κ. Καντεμίρ ισχυρίζεται ότι από τις αρχές του 1987 η Ελλάδα προσπαθούσε να οικειοποιηθεί το Αιγαίο και να μην επιτρέψει στα τουρκικά πλοία να ανοιχτούν στα ύδατά του, μην αναγνωρίζοντας την ισχύ του Πρακτικού της Βέρνης. «Οι δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων έφθαναν στο σημείο της προσβολής. Αποτελούσαν καθημερινότητα οι εις βάρος μας επιθέσεις του εκπροσώπου του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών» σχολιάζει ο Τούρκος πρώην διπλωματικός και τονίζει ότι θεωρούσε ανεπαρκείς τις αντιδράσεις της τουρκικής κυβέρνησης εκτιμώντας ότι «είχε έλθει η ώρα να λάβουν οι Έλληνες την απάντηση που τους άξιζε». Έτσι ανέλαβε την πρωτοβουλία να συγκαλέσει στο γραφείο του μερικούς από τους συνεργάτες του στο υπουργείο Εξωτερικών για να τους ανακοινώσει ότι θα δώσει εντολή για κάθοδο του «Σισμίκ» στο Αιγαίο.

Το διάστημα εκείνο ο πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ απουσίαζε για λόγους υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και με την πρόφαση αυτή ζήτησε να ενημερώσει σχετικά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κενάν Εβρέν, ο οποίος έδωσε τη συγκατάθεσή του, υπό την προϋπόθεση το πλοίο να μην εξέλθει των τουρκικών χωρικών υδάτων. Με την επιστροφή του στο υπουργείο ο κ. Καντεμίρ έδωσε την εντολή για να αποπλεύσει το «Σισμίκ» και μόλις τότε αποφάσισε να ενημερώσει απλώς τον Τουργκούτ Οζάλ για την έγκριση που έλαβε επί της προτάσεως του από τον Κενάν Εβρέν.

Ήταν 28 Μαρτίου του 1987, περασμένα μεσάνυχτα όταν ο Νουζχέτ Καντεμίρ αποφάσισε τελικά να επικοινωνήσει με τον Τουργκούτ Οζάλ, ο οποίος όμως στο μεταξύ είχε αναχωρήσει από τις ΗΠΑ και βρισκόταν εν πτήσει προς το Λονδίνο. Έτσι η ενημέρωση του πρωθυπουργού έμεινε για το πρωί, αφού το «Σισμίκ» θα βρισκόταν ήδη στο Αιγαίο. Λίγες ώρες αργότερα, στις 3:00 τα ξημερώματα τηλεφώνησε στον κ. Καντεμίρ ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αγκυρα και ζήτησε να τον συναντήσει.

Μία ώρα μετά ο Αμερικανός διπλωμάτης βρισκόταν στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, μεταφέροντας με έκδηλη ανησυχία τις πληροφορίες πως το τουρκικό πλοίο περνά τα Στενά των Δαρδανελίων κατευθυνόμενο προς το Αιγαίο. «Εξ ονόματος της κυβέρνησής μου ζητώ το πλοίο να επιστρέψει ή να αγκυροβολήσει σε ένα τουρκικό λιμάνι» ήταν η ξεκάθαρη απαίτηση του Αμερικανού πρεσβευτή, σύμφωνα με τον Νουζχέτ Καντεμίρ. Η απάντηση του δεύτερου όμως ήταν εξίσου «κοφτή». Του είπε ότι το «Σισμίκ» μπορεί να διεξάγει έρευνες εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων και ως εκ τούτου ουδείς λόγος συνέτρεχε για την επιστροφή του.

Στις 8:00 το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο του κ. Καντεμίρ. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Τζεμ Ντουνά, εκ των στενών συνεργατών του Τουργκούτ Οζάλ, που μαζί με τον πρωθυπουργό είχε φθάσει εν τω μεταξύ στο Λονδίνο και ζητούσε έκπληκτος να μάθει τι είχε συμβεί. Του είπε ότι οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί ζητούσαν από τον Οζάλ το πλοίο να διακόψει αμέσως την πορεία του. Ο Νουζχέτ Καντεμίρ αρνήθηκε να υπεισέλθει σε κρίσιμες λεπτομέρειες της υπόθεσης, επικαλούμενος λόγους ασφαλείας καθώς η συνομιλία ήταν τηλεφωνική και υπήρχε κίνδυνος υποκλοπής. Προσπάθησε να καθησυχάσει τον συνομιλητή του λέγοντας ότι για τα πάντα είναι ενήμερος ο πρόεδρος Εβρέν. Όταν έκλεισε το τηλέφωνο ο Τζεμ Ντουνά μάλλον δεν είχε πειστεί, εκτιμά σήμερα ο κ.Καντεμίρ.

Η συνέχεια της υπόθεσης είναι γνωστή: Με εντολή του Τουρκούτ Οζάλ το «Σισμίκ» επέστρεψε, ενημερώθηκαν σχετικά οι ΗΠΑ και η Βρετανία που ασκούσαν όλο αυτό το διάστημα πιέσεις και η ελληνοτουρκική κρίση οδηγήθηκε σε αιφνίδια εκτόνωση.

Πηγή: news.in.gr
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntit...mp;lngDtrID=244>

Oι Ρώσσοι και το Mea Culpa του Α. Παπανδρέου
Τον Δεκέμβριο του 1986 η Ελληνική πλευρά έρχεται σε επαφή με επιχειρηματικό κολοσσό από την Σ. Ενωση με σκοπό την αξιοποίηση κάποιων κοιτασμάτων καθώς και την χρηματοδότηση των ερευνών και σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Η διαφαινόμενη συμφωνία με τους Ρώσους δεν άργησε να φέρει την απάντηση των Τούρκων οι οποίοι αυτή τη φορά αφού κλιμάκωσαν τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, ανακοίνωσαν τον Μάρτιο του 1987 την έξοδο του νέου υπερσύγχρονου ερευνητικού τους σκάφους «Σισμίκ». ΚΑΙ αυτή τη φορά το «Σισμίκ» όπως και προηγουμένως το «Χόρα», κατευθύνθηκε στη θαλάσσια περιοχή του ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ. Και τότε ο Α. Παπανδρέου προειδοποίησε ότι με τον πρώτο ηχοβολισμό του «Σισμίκ» τα πλοία του πολεμικού Ναυτικού θα το βύθιζαν. Η Ελληνική πολεμική μηχανή τέθηκε σε πλήρη ετοιμότητα αποδεικνύοντας ότι οι προειδοποιήσεις Παπανδρέου θα πραγματοποιούνταν ανά πάσα στιγμή. Η σύρραξη αποφεύχθηκε πραγματικά την τελευταία στιγμή και το «Σισμίκ» επέστρεψε άπραγο στην Τουρκία. Δυστυχώς όμως σε διπλωματικό επίπεδο η νέα τουρκική διεκδίκηση είχε καταγραφεί!
Τον Φεβρουάριο του 1988 Παπανδρέου και Οζάλ συναντούνται στο Νταβός της Ελβετίας και συμφωνούν μεταξύ άλλων ο ΜΠΑΜΠΟΥΡΑΣ να μπει στο ψυγείο. Χωρίς λοιπόν να πέσει ούτε μια τουφεκιά η Τουρκία κατάφερε να στερήσει από την Ελλάδα το αναφαίρετο δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί μια τεράστια πλουτοπαραγωγική της πηγή. Λίγο αργότερα ο Α. Παπανδρέου παραδέχεται το λάθος του λέγοντας το θρυλικό ..."Mea culpa".

Πηγή: http://www.2810.gr/forum.php?topic=add&replytoid=10853>

http://www.2810.gr/index.php?gt=show&id=25113>

Πηγή: "Πώς, πότε και γιατί γεννήθηκε το «πρόβλημα του Αιγαίου»
Το χρονικό των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας" http://tovima.dolnet.gr/print.php?e=B&...;m=A16&aa=1>

----------------------------------------------------------------

δες βιντεο: http://nationalpride.wordpress.com/2009/02/01/videos-%CF%85%CF%80%CF%8C%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AF%CE%BA-1987/

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ - ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΝΗΣΙΑ

Επειδή ο Δεκέμβρης του 2009 έρχεται και πολλά εθνικά θέματα θα διαπραγματευτούν, και δυστυχώς εν μέσω τρισάθλιας οικονομικής κατάστασης, ας θυμηθούμαι τι είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου για το θέμα αυτό το 1992:

Θέλω να σας διαβεβαίωσω ότι είμαι ανυποχώρητος σε ότι αφορά την πρόκληση των Σκοπίων. Δεν πρόκειται να συναινέσω σε αναγνώριση (de jure και de facto) εφ' όσον το όνομα Μακεδονία χρησιμοποιηθεί με επιθετικό ή όχι προσδιορισμό στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.

Αυτό είχε ανακοινωθεί και γραφτεί σε χειρόγραφο από τον ίδιο στις 23 Απριλίου 1992.

http://www.youtube.com/watch?v=2NZZFbx_W24&feature=channel

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ made in USA (Αυτά που "ξέχασαν" να πουν)

Το κάτωθι link, θα πρέπει να το δεις, όχι για να το πιστέψεις, ούτε για να το ασπαστείς, απλά λέει μία άλλη γνώμη με μερικές αποδεδειγμένες αλήθειες............Είπαμε, η ιστορία γράφεται από τους νικητές και από όσους είναι στο παρασκήνιο......μπορείς να ξεχάσεις όλα όσα δεις.......ούτε εγώ θέλω να πιστεύω αμαχητή όλα όσα λέγονται και γράφονται.........αλλά αν ένα νόμισμα έχει μία μόνο όψη, τότε είναι κάλπικο.


http://www.youtube.com/watch?v=-7BYKkCuTe4&feature=channel

Παρασκευή, Νοεμβρίου 13, 2009

Η οργή του Χίτλερ και τα πετρέλαια της Ρουμανίας

Το φιάσκο της επίθεσης στην Ελλάδα ανάγκασε τον Μουσολίνι (άκρο αριστερά), τον χειμώνα του 1941, να ζητήσει την υποστήριξη του Χίτλερ. Ο Φύρερ συνοδευόμενος από τον υπουργό Εξωτερικών Φον Ρίμπεντροπ (ακριβώς πίσω του) έσπευσε στη Ρώμη, όπου τον υποδέχθηκε ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ (άκρο δεξιά) για να ενισχύσει το αίτημα του Ντούτσε

Oύτε συναισθηματικοί ούτε ρατσιστικοί λόγοι- ότι οι Ελληνες ήταν οι κατ΄ εξοχήν Αριοι, κατά τον Χίτλερ- υπαγόρευαν τη στάση του Φύρερ. Το γερμανικό Επιτελείο, έναν και πλέον χρόνο πριν από την εισβολή στην Πολωνία, είχε προειδοποιήσει ότι οι πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας ήταν ζωτικής σημασίας για τη Βέρμαχτ και ότι θα έπρεπε να παραμείνουν εκτός εμβέλειας της αγγλικής αεροπορίας.

Γι΄ αυτό ο Χίτλερ επιθυμούσε μια «φιλικώς ουδέτερη Ελλάδα», όπως διαβεβαίωνε τον Μεταξά ο γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Γκραφ τσου Ερμπαχ, και το ενδεχόμενο εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο, εξ υπαιτιότητος της Ιταλίας, θα έφερνε τα αγγλικά βομβαρδιστικά στο έδαφός της, οπότε οι ρουμανικές πετρελαιοπηγές θα βρίσκονταν εντός ακτίνας δράσης τους. Ας σημειωθεί σχετικά ότι η γερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδας έγινε όταν οι Ιταλοί δεν κατόρθωσαν να την καταλάβουν και η Αγγλία, η οποία έσπευσε σε βοήθεια της Ελλάδας, άρχισε να προετοιμάζει βάσεις για την αεροπορία της.

Ο Μουσολίνι δεν έδειξε να ενδιαφέρεται για τους υπολογισμούς του γερμανικού Επιτελείου και τις «υποδείξεις» του συμμάχου του, Χίτλερ. Αποφασίζει να του γράψει παίρνοντας αφορμή από «το ζωηρό ενδιαφέρον,το οποίο εξέφρασε (σσ. ο Χίτλερ) και ανώτατα στελέχη» του ναζισμού για τα «προβλήματα που αντιμετωπίζει η πολεμική προσπάθεια» στην Αφρική - έτσι ονόμασε τις εντυπωσιακές ήττες των Ιταλών στο Μέτωπο της Βόρειας Αφρικής- και εντελώς παρεμπιπτόντως πληροφορεί τον Χίτλερ ότι αποφάσισε να επιτεθεί στην Ελλάδα «επειδή η κατάσταση έχει αποβεί αφόρητη».

Δεν ανέφερε καν την ημερομηνία της επίθεσης που σχεδίαζε. Γνωρίζουμε ότι ο Μουσολίνι έγραψε την επιστολή στις 22 Οκτωβρίου, αλλά βάζει ημερομηνία 19, για να είναι τυπικώς εντάξει, ότι δήθεν εγκαίρως ενημέρωσε τον σύμμαχό του. Ελπίζει ότι ο Χίτλερ, ο οποίος βρίσκεται στη Γαλλία εκείνες τις ημέρες, θα διαβάσει την επιστολή όταν θα έχει ήδη αρχίσει την επίθεσή του στην Ελλάδα, οπότε δεν θα μπορέσει να τον εμποδίσει. Πράγματι, η επιστολή έφθασε στα χέρια του Χίτλερ στις 25, αλλά ο Χίτλερ δεν αντέδρασε. Ζήτησε μόνο από τον Ρίμπεντροπ να κλείσει συνάντηση με τον Μουσολίνι στη Φλωρεντία στις 28 Οκτωβρίου και έδωσε εντολή το τρένο να αλλάξει κατεύθυνση στην επιστροφή του από το Παρίσι.

Ε ν τω μεταξύ όμως το σχέδιο εισβολής ήταν έτοιμο. Το επιθεώρησε ο Τσιάνο μαζί με τον υπασπιστή του, Φραντζέσκο Πίκολο, το βρήκαν και οι δύο «αξιόλογο.Θα αρχίσουμε με ένα ισχυρό πλήγμα και είναι πολύ πιθανόν να καταρρεύσουν τα πάντα (σσ. στην Ελλάδα) εντός ολίγων λεπτών». Ο υφυπουργός Εξωτερικών Μπαστιανίνι, ο οποίος παρίσταται, δεν είναι τόσο βέβαιος. «Οι Ελληνες θα αντισταθούν σαν λιοντάρια» λέει, αλλά ο υπουργός «έκανε μια χαρακτηριστική κίνηση με τα δύο δάχτυλα που σήμαινε ότι είχε πληρωμένους» τους Ελληνες, γράφει ο Μπαστιανίνι. Ο Τσιάνο επιμένει. «Θα κάνουμε στρατιωτικό περίπατο. O λα τα έχω κανονίσει.Θα γίνουν όλα εντάξει» . Την ίδια ημέρα κάθησε και έγραψε «μόνος του», όπως καυχήθηκε την επομένη στο προσωπικό επιτελείο του, το τελεσίγραφο που θα επέδιδε ο πρέσβης Γκράτσι στον Μεταξά. Το έδειξε όταν το τελείωσε στον Τζιουζέπε Μπότα, ο οποίος σημειώνει στο «Ημερολόγιό» του: «Ο Γκαλεάτσο (σσ. Τσιάνο) επανέλαβε τη φράση που προχθές εξεστόμισε ο Μουσολίνι στο υπουργικό συμβούλιο.Αν δεν είμαστε σε θέση να νικήσουμε τους Ελληνες ευθύς αμέσως, θα παραιτηθώ από το να είμαι Ιταλός». Αλλοι είχαν διαφορετικές αντιδράσεις. Ο Τσιάνο μάς λέει στο «Ημερολόγιό» του, με ημερομηνία 27 Οκτωβρίου: «Οι τέσσερις διπλωμάτες στους οποίους ενεχείρισα το κείμενο του τελεσιγράφου προς την Ελλάδα- ο Γερμανός, ο Ιάπων,ο Ισπανός και ο Ούγγροςέμειναν κάπως έκπληκτοι».

Στις 2.30 μετά τα μεσάνυχτα προς την 28η Οκτωβρίου, λίγο προτού ο Γκράτσι ξυπνήσει τον Μεταξά για να του επιδώσει το τελεσίγραφο, έφθανε στο υπουργείο Εξωτερικών στο Βερολίνο τηλεγράφημα από τον γερμανό πρεσβευτή στη Ρώμη, με την ένδειξη «απολύτου προτεραιότητος». Ο πρέσβης Φον Μακένσεν ειδοποιούσε τον Ρίμπεντροπ ότι «η ιταλική επίθεση φαίνεται ότι είναι ήδη γεγονός». Οταν, αρκετές ώρες αργότερα, έφθασε στα χέρια του Ρίμπεντροπ, ήταν πράγματι γεγονός. Λίγο πριν από τις δέκα το πρωί της 28ης Οκτωβρίου η ειδική αμαξοστοιχία του Χίτλερ φθάνει στη Φλωρεντία και εκεί ο Φύρερ πληροφορείται από τον Μουσολίνι- και όχι από τις εφημερίδες- για την επίθεση στην Ελλάδα. Οι φωτογραφίες και τα γερμανικά κινηματογραφικά επίκαιρα της συνάντησης δείχνουν έναν περιχαρή Μουσολίνι να σφίγγει το χέρι του Χίτλερ, ο οποίος τον κοιτάζει με βλέμμα ψυχρό και ερωτηματικό, πολύ εύγλωττο της αντίδρασής του.

Πάντως, εύχεται στον σύμμαχό του «καλή επιτυχία», χωρίς όμως να παραλείψει να προειδοποιήσει ότι «ελπίζω ότι αυτή η εκστρατεία θα τελειώσει σύντομα». Ο Ντούτσε τον διαβεβαίωσε γι΄ αυτό. Τα αρχεία της καγκελαρίας αποκαλύπτουν ότι ο Χίτλερ μετά βίας έκρυψε την «οργή» του. Ο Ρέι Μόσλεϊ, με βάση αυτά τα αρχεία, γράφει: «Ο Φύρερ ήταν έξω φρενών.Δεν μπορούσε ναεννοήσει πώς ελήφθη μια απόφαση για πόλεμο τη στιγμή που οι βροχές του χειμώνα είχαν ήδη αρχίσει. Γνώριζε πολύ καλά ότι αυτός ο πόλεμος θα προσφέρει στα βρετανικά αεροπλάνα βάσεις στην Ελλάδα, από τις οποίες μπορούσαν να βομβαρδίσουν το (σσ. διυλιστήριο στο) Πλοέστι και τις πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας».

ΒΗΜΑ

Τετάρτη, Νοεμβρίου 11, 2009

Την εθνική προδοσία πάμε να την βαφτίσουμε «λάθος χειρισμοί»


Ο «δούρειος ίππος» των αμερικανών ήταν ο βρωμερός ΠΑΓΚΑΛΟΣ, που τον επιβράβευσαν με την αντιπροεδρία στην κυβέρνηση του Γιωργάκη. Ο «μαλάκας» ήταν ο «νεοσύλλεκτος» Σημίτης, και ο Λυμπέρης ο ανεύθυνο-υπεύθυνος αρχηγός της πλάκας.

Όλοι ήταν μια δωσίλογη και αμερικανόδουλη συμμορία

Τα φορτώνουν ο ένας στον άλλο αλλά την ευθύνη για την προδοσίας και της καταπάτησης του όρκου τους την έχουν όλοι.

Λυμπέρης: Ο Σημίτης είναι ψεύτης

Γιατί δεν μιλεί κανένας για τον προδότη ΠΑΓΚΑΛΟ που έκανε την σημαία παλιόπανο

Ο Πάγκαλος πρότεινε «έμμεσα» αποστρατικοποίηση των Δωδεκανήσων στους ΤΟΥΡΚΟΥΣ.

Ο Σημίτης αποκαλούσε μαλάκα τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ.

Απεμπόλησαν εσκεμμένα τακτικό πλεονέκτημα μας

Ο Λυμπέρης έλαβε εντολή να μην πάει στη δυτική Ίμια από την ηγεσία

Ακούσαμε από τον κ. Λυμπέρη να λέει

"...Τα ελληνικά στρατεύματα είχαν διάταξη τακτικής πλεονεκτική...

...ο κ. πρωθυπουργός ηρνείτο επιμόνως να έρθει στο θάλαμο επιχειρήσεων και το πρωί και το βράδυ...

...κ. Πρωθυπουργέ δώστε μου κανόνες εμπλοκής οι ένοπλες δυνάμεις χωρίς κανόνες εμπλοκής δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, κρατάνε όπλα για να τα χρησιμοποιήσουν σύμφωνα με πολιτικές οδηγίες...

...στο χειρισμό μιας κρίσης η όποια στρατιωτική κίνηση, είτε αύξηση είτε ελάττωση στέλνει μηνύματα προθέσεων στην άλλη πλευρά....

...Η εντολή του ριψάσπη Πρωθυπουργού ήταν να μείνουν τα πράγματα ως έχουν..."
Συνέχεια παρακάτω


Σχεδόν 14 χρόνια μετά την αμφισβήτηση με στρατιωτικά μέσα της ελληνικής κυριότητας των Ιμίων από την Άγκυρα, αποκαλύπτονται με κάθε λεπτομέρεια οι -τραγικά- ανεπαρκείς διαπραγματευτικές προσπάθειες της ηγετικής ομάδας που ανέλαβε τη διαχείριση της Κρίσης. Βαρύτατες ευθύνες καταλογίζονται στον τότε υπουργό Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο (νυν Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, τη σύγκλιση του ΚΥΣΕΑ), ο οποίος προέβη χθες σε πλήρη επιβεβαίωση των απόρρητων τηλεγραφημάτων του State Department, που δημοσιεύονται στο βιβλίο "Ίμια, τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών" (εκδ. Λιβάνης).
Τα εκατοντάδες έγγραφα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας κατόπιν ενεργειών των δημοσιογράφων Μ. Ιγνατίου και Αθ. Έλλις, αποκαλύπτουν ότι ο Έλληνας ΥΠΕΞ υπέκυψε στις πιέσεις του Αμερικανού ομολόγου του Warren Cristopher με αποτέλεσμα να δεσμευθεί για την απόσυρση της ελληνικής σημαίας από τα Ιμια, στο πρώτο μάλιστα στάδιο της διαπραγμάτευσης, που ξεκίνησε το βράδυ της 30ής Ιανουαρίου 1996, προβαίνοντας μάλιστα σε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για το εθνικό σύμβολο.
Επιβεβαιώνεται πλέον ξεκάθαρα ότι η φόρμουλα απεμπλοκής "nο boats, no flags, no men on the islands or in the proximity" είναι μόνιμου χαρακτήρα, με άλλα λόγια η ελληνική πλευρά συναίνεσε στην οριστική απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων από τμήμα της ελληνικής επικράτειας (βραχονησίδες Ίμια) προκειμένου να αποφύγει τη κλιμάκωση της Κρίσης σε πολεμική αναμέτρηση, αποδεχόμενη έτσι την τουρκική θεωρία περί ύπαρξης "γκρίζων ζωνών" στο Αιγαίο.
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο, μετά το τέλος των κρίσεων, οι αξιωματούχοι του State Department συνηθίζουν να συντάσσουν ένα κείμενο με το οποίο αποτιμάται η αμερικανική προσπάθεια και το οποίο χαρακτηρίζεται άκρως απόρρητο. Στην περίπτωση της κρίσης των Ιμίων, το έργο αυτό ανέλαβε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Strobe Talbott.

1. Oι πρώτες αντιδράσεις της αμερικανικής πρεσβείας
Στις 29 Ιανουαρίου 1996, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Thomas Niles απέστειλε το παρακάτω τηλεγράφημα στο State Department:
"...Αυτή η ελληνοτουρκική αψιμαχία με αντικείμενο ένα ακατοίκητο κομμάτι γης, έκτασης ίσως δύο οικοδομικών τετραγώνων, εμφανίζει στοιχεία κωμικής όπερας... Είναι προφανές ότι θα προτιμούσαμε να μην εμπλακούμε στη διαφορά αυτή, αλλά από την πείρα μας γνωρίζουμε ότι ίσως να μην έχουμε αυτή την επιλογή. Επομένως, πιστεύω ότι πρέπει να εξετάσουμε το ιστορικό αρχείο στον βαθμό που το επιτρέπουν οι πληροφορίες μας, προκειμένου να καθορίσουμε το διεθνές καθεστώς των Ιμίων, καθώς είναι πιθανό σε κάποια στιγμή να χρειαστεί να πάρουμε θέση σχετικά με τα νόμιμα δικαιώματα στην υπόθεση αυτή..."

2. O Έλληνας ΥΠΕΞ για τη σημαία
Στις 02:42 π.μ. της 31ης Ιανουαρίου, ο Αμερικανός διπλωμάτης Kerry Cavano ενημερώνει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα ότι, στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, ο Πάγκαλος τοποθετήθηκε και στο θέμα της σημαίας, αλλά και στο άλλο μεγάλο ζήτημα, αυτό της επέκτασης των χωρικών υδάτων. Ο Cavano έγραψε τα εξής σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα, που υπέγραψε ο Cristopher:
Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 1996, ώρα 02:42
Από: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον
Προς: Πρεσβεία ΗΠΑ, Αθήνα, Άμεση παράδοση
Θέμα: Επίσημα-Ανεπίσημα

"... Σε απάντηση στα σχόλια του υπουργού (Εξωτερικών Κρίστοφερ), ο Πάγκαλος είπε ότι, σε ομιλία που είχε μόλις εκφωνήσει στη Βουλή, είχε επαναλάβει ότι η Ελλάδα δεν είχε την πρόθεση να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέραν των 6 (έξι) μιλίων. Τόνισε στον υπουργό (Εξωτερικών Κρίστοφερ) ότι ήλπιζε πως αυτό θα έχει καθησυχάσει τις τουρκικές ανησυχίες ως προς το σημείο αυτό. Είπε ότι τα ελληνικά στρατεύματα στα Ίμια θα αποσύρονταν στις 31 Ιανουαρίου, αλλά η σημαία θα παρέμενε.
Προσέθεσε, ωστόσο, ότι ανέμενε πως οι ισχυροί άνεμοι θα κατέστρεφαν σύντομα τη σημαία και ότι η Ελλάδα δεν θα την αντικαθιστούσε."
"3. Συγχαρητήριο μήνυμα στον Πάγκαλο: διαβιβάστηκε σήμερα μέσω του μηνύματος 17018 του Στέιτ Ντιπάρτμεντ".

3. Ο Τalbot εγκαλεί τον Σημίτη και θεωρεί κερδισμένη την Τουρκία
Ημερομηνία: 2 Φεβρουαρίου 1996, ώρα 22:27
Από: Υπουργό Εξωτερικών Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Ουάσιγκτον
Προς: Όλες τις ευρωπαϊκές διπλωματικές αποστολές, Προτεραιότητα.
Επίσης: Στη CIA, NSA και DIA, Ουάσιγκτον, στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (NSC), All PolAds Collective. Και στους: Verschbow, Beers, Tenet και Fried.
Θέμα: Ανάλυση Πληροφοριών και Ερευνας: Ελλάδα/Τουρκία: Αλληλοκατηγορίες αντεγκλήσεις για τα Ίμια

"...Καθώς ο στόχος της Τουρκίας (προηγούμενο καθεστώς) ήταν πιο περιορισμένος από την απόπειρα τετελεσμένου γεγονότος της Ελλάδας, η πρωθυπουργός Τσιλέρ μπόρεσε να διακηρύξει τη νίκη της. Οι τουρκικές υπηρεσίες ασφάλειας απολαμβάνουν την καλή δημοσιότητα των διαδοχικών επιτυχιών: πρώτα, οι πειρατές του φέρι «Αβράσια», τώρα οι Έλληνες..."
"...Ο ad hoc χαρακτήρας των ενεργειών της Ελλάδας στα Ιμια και η κοινοβουλευτική ρητορική που τις υποστήριξε προετοίμασαν την ήττα της Ελλάδας. Οι ελληνικές δυνάμεις φαίνεται να κατέλαβαν τα Ίμια χωρίς την έγκριση του Υπουργού Άμυνας Αρσένη, πόσο μάλλον του Σημίτη, και η επακόλουθη αμυντική πολιτική αποτέλεσε αντικείμενο κακού συντονισμού στο πλαίσιο του υπουργικού συμβουλίου μέχρι τις λιγοστές τελευταίες ώρες. Η υπόσχεση του Σημίτη στη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου να διατηρήσει τη σημαία στη θέση της αποδείχθηκε ενοχλητικό βάρος όταν υποχώρησε από τις θέσεις του. Ο Αρσένης και (πολύ πιθανώς) η στρατιωτική ιεραρχία φαίνονται καταδικασμένοι να πληρώσουν τις συνέπειες της πανωλεθρίας στα Ίμια, ενδεχομένως χάνοντας τη θέση τους. (Απόρρητο)... Παρότι η Άγκυρα προτείνει τον διάλογο για τη διάθεση των νησίδων του Αιγαίου, η Αθήνα αρνείται τις συνομιλίες φοβούμενη μήπως υπονομεύσει τις νόμιμες αξιώσεις της και απολέσει περαιτέρω το κύρος της."

4. Ελληνικά στρατεύματα στην Καλόλιμνο
Στις 7 Φεβρουαρίου 1996, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Thomas Niles απέστειλε τηλεγράφημα στον Cristopher, στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει:
"...Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με πληροφορίες περί παρουσίας ελληνικών στρατευμάτων στη νησίδα της Καλολίμνου κοντά στα Ιμια/Καρντάκ, το υπουργείο Εξωτερικών και το ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας είπαν ότι μόνον η νησίδα των Ιμίων καλύπτεται από τη συμφωνία απεμπλοκής που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις 30-31 Ιανουαρίου. Έτσι, κατά την άποψή τους, η παρακείμενη νησίδα της Καλολίμνου δεν υπάγεται στη συμφωνία, και δεν επιβεβαιώνουν ούτε διαψεύδουν την παρουσία ελληνικών στρατευμάτων (ή άλλων προσώπων) στην Καλόλιμνο (ή σε άλλα νησιά/νησίδες του Αιγαίου)..."
"Η πρεσβεία ενεργεί θεωρώντας ότι η συμφωνία περί επανόδου στο προηγούμενο καθεστώς καλύπτει μόνον τα Ιμια/Καρντάκ και όχι άλλα γειτονικά νησιά/νησίδες. Θα εκτιμούσαμε την επιβεβαίωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι η αντίληψή μας αυτή είναι ορθή."
Την επομένη μέρα, το State Department απαντά μεταξύ άλλων στην αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας:
"Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ιμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους... Καταστήσαμε σαφές ότι δεν αμφισβητούμε το δικαίωμά τους να αναπτύξουν αυτά τα στρατεύματα, αλλά ανησυχούμε για το γεγονός ότι τέτοιου είδους ενέργειες είναι δυνατόν να παρερμηνευθούν και να προκαλέσουν αντιδράσεις στην Άγκυρα".
http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/2009/10/blog-post_7873.html

"Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας";


O Κουμουτσάκος ρώτησε τον Μιλοσόσκι εάν στα Σκόπια είναι έτοιμοι να αποδεχθούν την τελευταία συμβιβαστική πρόταση του ΟΗΕ για ένα, κοινά αποδεκτό όνομα, όπως το προταθέν από τον κ. Nimetz "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας", προκειμένου έτσι η ΠΓΔΜ να σταματήσει να μονοπωλεί...



...το όνομα και την ιστορία μιας ολόκληρης περιοχής.

Για να γίνει κατανοητή απ' όλα τα μέλη της Επιτροπής η ουσία του προβλήματος, ανέφερε χαρακτηριστικά:

"Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φανταστείτε ότι στην γεωγραφική περιοχή της Σκανδιναβίας, που αποτελείται από τρεις χώρες την Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Δανία, μια απ' αυτές αποφασίζει να ονομαστεί "Σκανδιναβία" και να "βαφτίσει" τον λαό της Σκανδιναβικό".

Πολύ καλό το παράδειγμα του Κουμουτσάκου. Ααα όλα και όλα! Πάντως απάντηση δεν πήρε...



Share on Facebook

Τρίτη, Νοεμβρίου 03, 2009

κύριος Σόρος - επαγγελματίας Δολοφόνος???

Συγγραφέας: ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ [ 21 Αύγ 2009, 12:10 ]
Θέμα δημοσίευσης: Re: George Soros

Εικόνα


Με πρωτεργάτες τον Μίλτο Καμπουρίδη και τον Pierre Χαραλαμπίδη το βρετανικό επενδυτικό σχήμα σχεδιάζει μεγάλες επενδύσεις σε οργανωμένα συγκροτήματα παραθεριστικών κατοικιών στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Τις σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης της αγοράς παραθεριστικής κατοικίας στην Ελλάδα, στοχεύει να εκμεταλλευτεί η Dolphin Capital Investors Limited (DCI). Πρόκειται για το πρώτο επενδυτικό σχήμα, το οποίο επικεντρώνεται αποκλειστικά σε επενδύσεις σε οργανωμένα συγκροτήματα παραθεριστικών κατοικιών, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά γενικότερα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως Κύπρο, Κροατία και Τουρκία, και είναι εισηγμένη στο ΑΙΜ (εναλλακτική επενδυτική αγορά του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου).

Τα συνολικά κεφάλαια της DCI ανέρχονται τώρα σε 109 εκατ. ευρώ, ενώ το επενδυτικό σχήμα σκοπεύει να διαθέσει περίπου 1 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη εξοχικών κατοικιών στις προαναφερόμενες περιοχές. Η επενδυτική στρατηγική της εταιρίας αφορά στην ανάπτυξη οικιστικών θερέτρων, όπως οργανωμένες μονάδες κατοικιών, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν χώρους αναψυχής (π.χ. γκολφ, πόλο, ξενοδοχεία, μαρίνα, σπα). Το αγοραστικό τους κοινό είναι άτομα που προέρχονται κυρίως από τη Βόρεια Ευρώπη και είτε έχουν συνταξιοδοτηθεί είτε αναζητούν εξοχικές κατοικίες για παραθερισμό. Ο Μίλτος Καμπουρίδης, ιδρυτικό στέλεχος της Dolphin Capital Partners, η οποία είναι η εταιρία διαχείρισης της DCI, σχολιάζει ότι "Υπάρχει μια εξαιρετική θετική ανισορροπία μεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς στην αγορά παραθεριστικών κατοικιών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, μια περιοχή που είναι υπό ανάπτυξη ως ο φανερός εναλλακτικός προορισμός σε αντίθεση με τη συνεχώς πιο ακριβή και υπερβολικά κτισμένη ακτογραμμή της Ισπανίας και Πορτογαλίας". Οι μέτοχοι της DCI Σημειώνεται ότι η DCI ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2005 από την Dolphin Capital Partners (DCP) και ένα διακεκριμένο γκρουπ 12 επενδυτών με κυριότερο μέλος τη Fortress Investment Group, έναν παγκόσμιο ιδιωτικό όμιλο με περίπου 15 δισ. δολάρια υπό διαχείριση κεφάλαια.

Οι επενδύσεις της Fortness συμπεριλαμβάνουν τη Mapeley, εισηγμένη εταιρία στο Λονδίνο που επενδύει και διαχειρίζεται χαρτοφυλάκια τρίτων στην αγορά ακινήτων. Σήμερα η νέα λίστα των μετόχων της DCI, μετά την εισαγωγή της στο ΑΙΜ του Λονδίνου, αποτελείται από μια σειρά διακεκριμένων βρετανικών θεσμικών επενδυτών και της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Η DCP, η οποία αποτελεί έναν ανεξάρτητο όμιλο διαχείρισης επενδύσεων που ιδρύθηκε από τους Μίλτο Καμπουρίδη και Pierre Χαραλαμπίδη, ειδικεύεται στη διάθεση κεφαλαίων σε επιλεγμένα projects και συνεργάζεται με τοπικούς developers σε συνδυασμό με ευρύ δίκτυο διεθνών συνεργασιών με εξειδικευμένους φορείς. Ο Μίλτος Καμπουρίδης ήταν ο συνιδρυτής και ο deal leader της Mapeley, ενώ ήταν και στη Soros Real Estate Partners, όπως επίσης ο οικονομικός αρχιτέκτονας των δύο μεγαλύτερων συμβολαίων που η Mapeley έχει υπό διαχείριση. Αρχή σε τρεις περιοχές.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η εταιρία διαχείρισης της DCI έχει συμφωνήσει τους όρους και αυτή την περίοδο βρίσκεται στη διαδικασία της ολοκλήρωσης διαφόρων επενδυτικών ευκαιριών σε Ελλάδα (αρχικά σε Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Κυκλάδες) και Κύπρο που έχουν εντοπιστεί τα τελευταία δύο χρόνια. Σύμφωνα με τον Μ. Καμπουρίδη, "Η Dolphin είναι σε μια καλή θέση να προχωρήσει και να αξιοποιήσει ευρεία γκάμα επενδυτικών ευκαιριών που έχει εντοπίσει στη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών. Αισιοδοξούμε για την περαιτέρω ανάπτυξη των συνεργασιών μας με τοπικούς developers με στόχο τη δημιουργία ενός μοναδικού χαρτοφυλακίου από αξιόλογα οικιστικά θέρετρα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη". Επιθυμητός προορισμός η Ελλάδα Όσον αφορά στις προοπτικές ανάπτυξης που έχει ο χώρος της παραθεριστικής κατοικίας στην Ελλάδα, αναφέρεται ότι μπορεί να είναι ακόμη παρθένος, αλλά τα χαρακτηριστικά της ελληνικής φύσης καθιστούν τη χώρα μας επιθυμητό προορισμό για αγορά εξοχικής κατοικίας. Αυτό παρέχει ευκαιρίες, καθώς αφορά μια αγορά με τζίρο άνω των 100 δισ. ευρώ από τους αλλοδαπούς επενδυτές που επιθυμούν να αγοράσουν εξοχικά σπίτια στη χώρα μας.

Παράγοντες του χώρου εκτιμούν ότι, όπως στις λοιπές μεσογειακές χώρες, θα αναπτυχθεί και στην Ελλάδα η αγορά της εξοχικής κατοικίας, με τα προϊόντα να προορίζονται βραχυπρόθεσμα για ίδια χρήση και μακροπρόθεσμα για επένδυση. Ο ανταγωνισμός των λοιπών μεσογειακών αγορών παραθεριστικής κατοικίας (Ισπανία, Τουρκία, Πορτογαλία, Κύπρος, Γαλλία κ.λπ.) επιβάλλει την ανάγκη δημιουργίας οικιστικών προϊόντων ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να προσελκύσει τους αλλοδαπούς υποψήφιους αγοραστές, οι οποίοι επενδύουν τα κεφάλαιά τους σε άλλες χώρες. Ενδιαφέρον από 100 δισ. ευρώ Σημειώνεται ότι το ενδιαφέρον των ξένων για την ελληνική γη είναι τεράστιο και θα μπορούσαν να έχουν επενδυθεί στη χώρα μας 100 δισ. ευρώ, αλλά η έλλειψη κατάλληλου θεσμικού πλαισίου (π.χ. πωλούνται κατοικίες με ημιυπαίθριους χώρους και σοφίτες χωρίς να αναφέρονται στο συμβόλαιο), οδηγεί τους ξένους σε άλλες μεσογειακές χώρες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος είχε δημιουργήσει στην Ελλάδα, με τη Μίχαλος, εταιρία για την κατασκευή παραθεριστικών κατοικιών αλλά τελικά αποχώρησε δηλώνοντας ότι η κατάσταση στη χώρα μας είναι απαράδεκτη, καθώς δεν υπάρχει θεσμικό καθεστώς και γι' αυτό θα πήγαινε να επενδύσει στο Μαρόκο. Αν διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, θα απαιτηθούν 1 εκατ. κατοικίες προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση που ήδη υπάρχει γι' αυτό το προϊόν. Μελέτη του ΙΟΒΕ αναφέρει ότι η τάση των Βορειοευρωπαίων συνταξιούχων για μερική ή μόνιμη εγκατάσταση σε μεσογειακές χώρες έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το θεσμικό πλαίσιο Αυτό, βέβαια, απαιτεί συντονισμένες κινήσεις προκειμένου να δημιουργηθεί το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο (χωροταξικό, πολεοδομικό, φορολογικό, μισθωτικό, διαχειριστικό κ.ά.) και να ετοιμαστεί προϊόν προς διάθεση.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι υπάρχουν σημαντικές αντιδράσεις στην ανάπτυξη αυτής της αγοράς από πλευράς των ξενοδόχων διότι φοβούνται ότι θα μειωθεί ο τζίρος τους, αλλά και από τις οικολογικές οργανώσεις που έχουν επιφυλάξεις για υπέρμετρη επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Περισσότερα στο 25ο Travel Times


Τα projects της Dolphin

• H DCI έχει υπογράψει μνημόνιο συνεννοήσεως (MoU) με την Ικτίνος Τεχνική Τουριστική, θυγατρική κατά 78% της Ικτίνος, για να αξιοποιήσουν από κοινού ιδιόκτητη έκταση 2 χιλ. στρεμμάτων στο νομό Λασιθίου που κατέχει η εισηγμένη. Αν και οι λεπτομέρειες του τουριστικού έργου αναμένεται να καθοριστούν, η Ικτίνος σε συνεργασία με την DCI θα αξιοποιήσουν την έκταση στον όρμο Φανερωμένης στη Σητεία Κρήτης για τη δημιουργία ξενοδοχείου πέντε αστέρων, 700 κλινών, κέντρο θαλασσοθεραπείας, συνεδριακό κέντρο 500 ατόμων και τουριστικό λιμάνι 85 σκαφών.

Η πρώτη φάση της επένδυσης περιλαμβάνει επίσης την ανάπτυξη 300 παραθεριστικών κατοικιών, για την αδειοδότηση των οποίων χρειάζεται να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες δημιουργίας οικιστικής περιοχής ΠΕΡΠΟ, κάτι που αναμένεται να γίνει έως το τέλος του 2007. Σε δεύτερη φάση προωθείται η δημιουργία γηπέδου γκολφ 18 οπών και δεύτερου οικισμού 500 παραθεριστικών κατοικιών. Προ ημερών ολοκληρώθηκε η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στη θυγατρική Ικτίνος Τεχνική Τουριστική, στην οποία η Ικτίνος άσκησε πλήρως τα δικαιώματά της, κάτι που ανοίγει το δρόμο για την υλοποίηση της συμφωνίας με την DCI.

• ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Ιούλιο η DCI υπέγραψε συμφωνία με τη Sibimin Overseas, θυγατρική της S&B, για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας που διαθέτει η εταιρεία της οικογένειας Κυριακόπουλου στη Μήλο. Το έργο έχει την ονομασία "Amanmila" και προβλέπει την αξιοποίηση 200 στρεμμάτων σε μια χερσόνησο στο νησί που διαθέτει 5 χιλιόμετρα ακτογραμμής και φυσικό λιμάνι. Το resort θα αναπτυχθεί σε έκταση 650 στρεμμάτων και θα περιλαμβάνει ένα πολυτελές ξενοδοχείο 40 δωματίων και 40 βίλες, ενώ το υπόλοιπο μέρος της έκτασης θα ανήκει σε ένα joint venture που θα δημιουργηθεί μεταξύ της Dolphin Capital Investors και της S&B.

Πρόκειται για το πρώτο έργο στην Ελλάδα στο οποίο θα συμμετάσχει η Aman Resorts (σ.σ.: υπάρχουν συζητήσεις και για δεύτερο στην Επίδαυρο), που συγκαταλέγεται αυτή τη στιγμή μεταξύ των πιο γνωστών διαχειριστών πολυτελών ξενοδοχείων και κατοικιών διεθνώς.

Η εταιρεία ιδρύθηκε τη δεκαετία του ’80 από τον επιχειρηματία Adrian Zecha, εδρεύει στη Σιγκαπούρη και διαθέτει περί τα 20 resorts σε 12 εξωτικούς προορισμούς – κυρίως στην Ασία, την Αφρική και τις ΗΠΑ που απευθύνονται αποκλειστικά σε υψηλά εισοδήματα. Πρόθεση της Aman Resorts είναι ο διπλασιασμός των μονάδων της σε όλο τον κόσμο και κυρίως η είσοδός της στις αγορές της Ευρώπης όπου μέχρι σήμερα δεν έχει ισχυρή παρουσία. Η συμφωνία για την είσοδό της στο project της Μήλου θεωρείται η αρχή της επέκτασής της στην Ευρώπη.


Εικόνα

• ΕΞΙΣΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είναι το σχέδιο "Killada Hills Resort" στο Πόρτο Χέλι. Σε έκταση 2.500 στρεμμάτων στην Kοιλάδα Eρμιονίδος έχει ξεκινήσει η κατασκευή πολυτελούς συγκροτήματος κατοικιών, όμως ο σχεδιασμός περιλαμβάνει μεγαλύτερης έκτασης έργα. Στόχος είναι η δημιουργία γηπέδου γκολφ 18 οπών, ξενοδοχείου, 400 κατοικιών κατανεμημένων σε τρία "χωριά" και 70 ιδιωτικές βίλες πολυτελείας, συνολική επένδυση περίπου 150 εκατ. ευρώ.

Το project αναμένει τις τελικές αδειοδοτήσεις και οι εργασίες αναμένεται να ξεκινήσουν στο πρώτο εξάμηνο του 2007. Η συμμετοχή της DCI στο έργο ανέρχεται στο 85% και αφορά κεφάλαια ύψους 45 εκατ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο 15% ελέγχει η GR Golfing του αρχιτέκτονα Μ. Ποτηριάδη.

• ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΕΡΓΟ αφορά το Lavender Hills Golf Resort που βρίσκεται στον Παγασητικό Κόλπο, σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από τη Νέα Αγχίαλο. Στα σχεδόν 300 στρέμματα της έκτασης που αγοράστηκαν από την εκκλησία της Ελλάδος θα δημιουργηθεί πολυτελές ξενοδοχείο, παραθεριστικές κατοικίες, γήπεδο 18 οπών και άλλες υποδομές. Στο Lavender Hills η DCI συμμετέχει με 85% και το υπόλοιπο 15% κατέχει ο Μ. Ποτηριάδης, συνέταιρος στο τουριστικό έργο στο Πόρτο Χέλι.

• ΤΕΛΟΣ, η DCI προχωρά στην υλοποίηση του Scorpio Bay κοντά στην περιοχή της Χαλκίδας σε συνεργασία με την Εγνατία Ασφαλιστική, που κατέχει το 49% του joint venture. Στην Κύπρο ξεκινάει το Apollo Heights, σε μια έκταση 460 στρεμμάτων μεταξύ της Πάφου και της Λευκωσίας. Η μονάδα θα περιλαμβάνει γήπεδο πόλο και πιθανόν γκολφ και περίπου 1.500 εξοχικές κατοικίες, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο να συγκεντρωθούν κεφάλαια για τη χρηματοδότηση του έργου μέσω εισαγωγής στο Χρηματιστήριο της Λευκωσίας, κάτι ανάλογο δηλαδή με την εισαγωγή του Aphrodite Hills προ ετών. Σε πρόσφατη έκθεσή του (Σεπτέμβριος 2006), ο βρετανικός χρηματιστηριακός οίκος Panmure Gordon & Co αναφέρει ότι τα επόμενα δύο χρόνια θα φανούν οι καρποί των επενδύσεων στις οποίες έχει προχωρήσει η DCI από τότε που ιδρύθηκε. Το επενδυτικό μοντέλο που ακολουθεί στα διάφορα projects ανάλογα με τη συμμετοχή της κατανέμεται σε 15% μετρητά, 15% δανεισμό και το υπόλοιπο 70% από την προπώληση των παραθεριστικών κατοικιών που κατασκευάζονται.

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό "Κεφάλαιο" τεύχος 200 - Οκτώβριος 2006.

Συγγραφέας: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ [ 21 Αύγ 2009, 14:08 ]
Θέμα δημοσίευσης: Re: George Soros

Γιατί δεν κάνουν τέτοιου είδους επενδύσεις και στη Βόρεια Ελλάδα; Μήπως όταν θα γίνει Νότια Μακεδονία;

Συγγραφέας: ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΦΡΑΔΕΛΛΟΥ [ 15 Σεπ 2009, 12:11 ]
Θέμα δημοσίευσης: Re: George Soros

Ο ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 2007 ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
ΟΤΙ Ο ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΖΩΡΤΖ ΣΟΡΟΣ!


Συνημμένο:
trem.jpg
trem.jpg [ 10.65 KiB | 505 προβολές ]


Σε συνέντευξή του στο "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" ο ποιητής - συγγραφέας και επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας στις εκλογές του 2007,
Νάνος Βαλαωρίτης χαρακτηρίζει τον Μιχάλη Τρεμόπουλο "πολιτικάντη" και "υποχείριο των Αμερικανών"

Χαρακτηριστικά τονίζει:


"...Κυρίως ο κ. Τρεμόπουλος, που είναι υποχείριο της πολιτικής των ΗΠΑ. Έχει σταλεί από τον κ. Τζορτζ Σόρος στην Αμερική για να
του κάνουν υποτίθεται αυτοπληροφόρηση, αλλά φαντάζομαι και κάποια μικρή πλύση εγκεφάλου, αλλά δεν τη χρειαζόταν καν. Ήταν έτοιμος. Τι θέλετε να πω πλέον
για πράσινο κόμμα; Θα γίνει παίγνιο των μεγάλων και ισχυρών ρευμάτων. Η οικολογία εξαφανίζεται σε αυτά τα διαβούλια..."



Αναφερόμενος στις σχέσεις του με τον Σόρος , λέει χαρακτηριστικά:

"...Ο κ. Σόρος στηρίζει οικονομικά τα Σκόπια. Ο ίδιος άνθρωπος έδωσε υποτροφία στον Τρεμόπουλο. Τι άλλο να σας πω;..."


Αυτά για να μη μένει καμιά αμφιβολία για το ρόλο των πράσινων - οικολόγων και ειδικά του Μιχάλη Τρεμόπουλου.

Συνημμένο:
pap.jpg
pap.jpg [ 14.88 KiB | 502 προβολές ]


Με αυτόν θα συνεργαστεί ο εν δυνάμει πρωθυπουργός Γιωργάκης, αυτόν ανέδειξε, υποστήριξε και τελικά επέβαλλε ο Αλαφούζος μέσω του ΣΚΑΙ

Συγγραφέας: ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ [ 30 Σεπ 2009, 12:54 ]
Θέμα δημοσίευσης: Re: George Soros

Στην Ελλάδα ο ένας πάντα κατηγορεί τον άλλο.Υπάρχει έλλειψη παιδείας δυστυχώς :roll:

Συγγραφέας: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΙΠΛΑΣ [ 02 Νοέμ 2009, 12:43 ]
Θέμα δημοσίευσης: George Soros

Οι Μυστικές Επαφές του SOROS στην Ελλάδα

Το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον το ακόλουθο άρθρο και αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας. Ο λόγος; Ο ανθέλληνας G.Soros...


«Με ιδιαίτερη μυστικότητα επισκέπτεται την Ελλάδα ο George Soros, ένας εκ των μεγαλύτερων επενδυτών του πλανήτη. Θα έχει επαφές με αξιωματούχους της κυβέρνησης και τραπεζίτες. Είναι προφανές ότι η έλευση ενός ισχυρού fund manager στην Ελλάδα ειδικά αυτή την περίοδο όπου τα δημόσια οικονομικά της χώρας σκιάζουν την εικόνα της στο εξωτερικό, έχει ύψιστη σημασία σε οικονομικό και επενδυτικό επίπεδο.

Ορισμένες πηγές, σύμφωνα με την εφημερίδα Ισοτιμία, επισημαίνουν ότι έχει προγραμματιστεί συνάντηση με τον νέο υπουργό Οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου. Είναι πιθανό ο Soros να υποβάλει προτάσεις για την χρηματοδότηση του χρέους, αλλά και γενικότερα να εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα.

Σημειώνεται ότι η δραστηριοποίησή του δεν περιορίζεται στην οικονομία. Οι απόψεις του έχουν παγκόσμια απήχηση. Το τελευταίο διάστημα έχει εκφράσει την άποψη ότι η κρίση δεν έχει ξεπεραστεί και, παρά την ανάκαμψη των διεθνών οικονομιών, θα συνεχίσει να ταλανίζει τις αγορές.

Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κερδοσκόπους συναλλάγματος, διατηρεί μεγάλες επενδυτικές εταιρείες και άλλες επιχειρήσεις και ασχολείται με φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Θεωρείται ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο με περιουσία που υπερβαίνει τα 11 δισ. δολάρια. Τα τελευταία χρόνια εστιάζεται στις αναδυόμενες αγορές και στο πώς αυτές θα ενισχύσουν τις οικονομίες τους.

Δισεκατομμυριούχος "φιλόσοφος"
Για τον άνθρωπο που εδώ και 30 χρόνια προειδοποιεί για την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος, αυτή η οικονομική κρίση υπήρξε μία σημαντική - έστω και καθυστερημένη- δικαίωση. Ο George Soros είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο, αν και για διαφορετικούς λόγους. Θεωρείται ο πιο επιδέξιος κερδοσκόπος στην ιστορία των αγορών, ένας φιλάνθρωπος με σημαντική δράση αλλά και ένας πολιτικός ακτιβιστής με δυνατή φωνή. Για τους επικριτές του, είναι ο άνθρωπος που καταστρέφει ολόκληρες οικονομίες στο όνομα του προσωπικού του κέρδους και ο Εβραίος που πρωταγωνιστεί σε ποικίλες θεωρίες συνωμοσίας. Αυτή η κρίση προσέδωσε στον Soros την ιδιότητα που πάντα επιζητούσε: Έγινε επίσημος συνομιλητής της ακαδημαϊκής κοινότητας και των ανθρώπων που χαράσσουν την οικονομική πολιτική των ισχυρότερων χωρών του πλανήτη.

Ο 78χρονος σήμερα δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος αμφισβητούσε αυτό που χαρακτηρίζει «φονταμενταλισμό των αγορών» από τη δεκαετία του ‘50, όταν φοιτούσε στο London School of Economics. Επηρεασμένος από το μέντορά του, Καρλ Πόπερ, ο Soros ανέπτυξε σε νεαρή ηλικία τη δική του «θεωρία της ανακλαστικότητας». Για 50 χρόνια προσπαθούσε να τελειοποιήσει τη θεωρία του (η οποία ουσιαστικά καταρρίπτει τα περί αποτελεσματικότητας των αγορών) και να αναγνωριστεί ως φιλόσοφος. Όμως έως πρότινος αντιμετωπιζόταν με μία διάθεση σνομπισμού από τους ακαδημαϊκούς κύκλους.

Δικαιωμένος πλέον, είναι αποφασισμένος να γράψει το όνομά του στη νέα σελίδα του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Αυτή την εβδομάδα ανακοίνωσε ότι θα χρηματοδοτήσει με 50 εκατ. δολάρια το think tank που θα αναζητήσει μια νέα οικονομική θεωρία, για την μετά την κρίση εποχή. Ουσιαστικά, όπως έσπευσαν να παρατηρήσουν πολλοί, θα ρίξει 50 εκατ. δολάρια για να προωθήσει τη δική του θεωρία της ανακλαστικότητας.

Εξάλλου πρόθεσή του από πολύ νεαρή ηλικία ήταν να ασχοληθεί πέντε χρόνια με τις αγορές, αλλά να αφιερώσει τη ζωή του στη φιλοσοφία. Γεννήθηκε στην Ουγγαρία από Εβραίους γονείς. Ο ίδιος και η οικογένειά του απέφυγαν με κινηματογραφικά τεχνάσματα το ολοκαύτωμα, ενώ μετά τον πόλεμο βρέθηκε μόνος και άφραγκος στο Λονδίνο. Εκεί αναδύθηκε η επενδυτική του ιδιοφυΐα, χάρη στην οποία είναι σήμερα ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη και ο τρίτος σοφότερος άνθρωπος της Wall Street, όπως προέκυψε από πρόσφατη δημοσκόπηση του Bloomberg.

Ο ιδρυτής του hedge fund Quantum έχει μείνει γνωστός ως ο άνθρωπος που «γονάτισε» την Τράπεζα της Αγγλίας. Το 1992, με το περίφημο στοίχημα του 1 δισ. δολαρίων σε βάρος της στερλίνας, προκάλεσε τη λεγόμενη «Μαύρη Τετάρτη». Πέντε χρόνια αργότερα θα επαναλάβει το ίδιο τέχνασμα, βάζοντας αυτή τη φορά στο στόχαστρό του το μπατ της Ταϊλάνδης. Μέχρι και σήμερα, η παραμικρή του δήλωση μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω σε οποιαδήποτε αγορά του πλανήτη.

Ισχυρίζεται, ωστόσο, ότι η τεράστια περιουσία του δεν είναι αποτέλεσμα της επενδυτικής του ιδιοφυΐας, αλλά ενός πόνου στην πλάτη, που έχει αποδειχτεί ο καλύτερος σύμβουλος στις κερδοσκοπικές του κινήσεις. Όπως έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του, κάθε φορά που έκανε κάποιο λάθος, αυτός ο ψυχοσωματικός πόνος τον προειδοποιούσε. Έτσι, το 2007, όταν αποφάσισε να επιστρέψει στην ενεργό δράση για να προστατεύσει την περιουσία του, πέτυχε αποδόσεις της τάξης του 32%. Το fund του κέρδισε 8% το 2008 ενώ εμφανίζει θετικές αποδόσεις και φέτος.»

Παρασκευή, Οκτωβρίου 30, 2009

Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα

Με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» («Unternehmen Barbarossa» στα γερμανικά) έμεινε στην ιστορία η εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετική Ένωση, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μπαρμπαρόσα («Κοκκινογένης» στα ιταλικά) ήταν το προσωνύμιο του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκου Α', ο οποίος ηγήθηκε των Σταυροφόρων τον 12ο αιώνα. Η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου του 1941 και διήρκεσε έως τις 7 Ιανουαρίου 1942, όταν τα γερμανικά στρατεύματα εγκλωβίστηκαν από τον ρωσικό χειμώνα. Ήταν πρελούδιο των πολεμικών επιχειρήσεων στο Ανατολικό Μέτωπο.

Την άνοιξη του 1941 η Ναζιστική Γερμανία ήταν κυρίαρχη σχεδόν όλης της Ηπειρωτικής Ευρώπης. Στα ανατολικά της σύνορα με τη Σοβιετική Ένωση επικρατούσε ασυνήθιστη ηρεμία, χάρις στο Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ του 1939, που ρύθμιζε τις σχέσεις της με τη μεγάλη γείτονα και ιδεολογική της αντίπαλο. Στο μυαλό, όμως, του Χίτλερ, βρισκόταν μια επίθεση εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης για ιδεολογικούς και πρακτικούς λόγους. Οι Ναζί θεωρούσαν τους Σλάβους κατώτερη φυλή, που άξιζε να είναι υποτελής στους Αρείους, ενώ επιζητούσαν τον ζωτικό χώρο που εξασφάλιζε η αχανής χώρα με το πλούσιο υπέδαφος.

Ο Χίτλερ και οι επιτελείς του πίστευαν ότι θα κάνουν περίπατο στη Ρωσία και μέχρι την έλευση του χειμώνα θα επιτύγχαναν την κατάληψη της Μόσχας και την πτώση του μισητού κομμουνιστικού καθεστώτος. «Δεν έχουμε παρά να χτυπήσουμε την πόρτα και όλο το σάπιο οικοδόμημα θα καταρρεύσει» είπε ο Χίτλερ σε συνεργάτες του. Ο Φύρερ υπολόγιζε στην καλολαδωμένη μηχανή του γερμανικού στρατού, που εκείνη την εποχή δεν είχε αντίπαλο και στην τεχνολογική του υπεροχή. Και πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανωτερότητάς του από τη σαρωτική του προέλαση και την κατάληψη της Γαλλίας δεν θα μπορούσε να επικαλεσθεί.

Αφού μελέτησαν την αποτυχημένη εκστρατεία του Μεγάλου Ναπολέοντα στη Ρωσία το 1812, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η εκστρατεία κατά της Ρωσίας θα εκδηλωνόταν από τρία σημεία, με αντικειμενικό στόχο την κατάληψη της Μόσχας. Ο Χίτλερ κινητοποίησε μια πολεμική μηχανή που όμοιά της δεν είχε δει ο κόσμος μέχρι τότε: 3.700.000 στρατιώτες, 2.600 τανκς, 7.000 πυροβόλα και 2.700 αεροπλάνα. Ο Στάλιν, παρά τις εισηγήσεις των επιτελών του, πίστευε μέχρι το τέλος ότι οι Γερμανοί θα τιμήσουν την υπογραφή τους και δεν θα επιτεθούν.

Η επίθεση της «Βέρμαχτ», που αποδείχθηκε σωτήρια για τη Μεγάλη Βρετανία, εκδηλώθηκε με τρεις στρατιές στις 3:15 το πρωί της 22ας Ιουνίου 1941, με τη δικαιολογία ότι ο Κόκκινος Στρατός ετοιμαζόταν να επιτεθεί στη Γερμανία. Η Βόρεια Στρατιά υπό τον στρατάρχη Βίλχελμ Ρίτερ φον Λιμπ εξόρμησε από την Ανατολική Πρωσία προς τα Βαλτικά Κράτη με αντικειμενικό σκοπό το Λένινγκραντ. Η Νότια Στρατιά υπό τον Γκερντ φον Ρούντστεντ εισέδυσε από τη Νότια Πολωνία στην Ουκρανία με στόχο το Κίεβο.

Η Κεντρική Στρατιά υπό τον στρατάρχη Φέντορ Φον Μποκ και με τα περίφημα τεθωρακισμένα του Χάιντς Γκουντέριαν θα αναλάμβανε στην επίθεση κατά της Μόσχας. Το πλάτος του μετώπου ανερχόταν σε 2.900 χιλιόμετρα. Η εισβολή στη Σοβιετική Ένωσης ήταν να εκδηλωθεί στα μέσα Μαΐου, αλλά αναβλήθηκε εξαιτίας της καθυστερημένης άφιξης της άνοιξης στη Ρωσία τη χρονιά εκείνη, αλλά και των στρατιωτικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια. Οι Γερμανοί χρειάστηκαν περίπου δύο μήνες για να καθυποτάξουν την Ελλάδα.

Η Γερμανική εισβολή αιφνιδίασε απόλυτα τη σοβιετική ηγεσία. Ο Κόκκινος Στρατός στα αρχικά στάδια της επίθεσης αποδείχθηκε εύκολη λεία για τους εμπειροπόλεμους άνδρες της Βέρμαχτ, παρότι αντιπαρέταξε περίπου 2.900.000 άνδρες, 12.000 τανκς και 8.000 αεροπλάνα. Υπήρχε πρόβλημα ηγεσίας, καθώς πολλοί ανώτατοι αξιωματικοί είχαν πέσει θύματα των σταλινικών εκκαθαρίσεων τη δεκαετία του '30 και το υλικό ήταν εν πολλοίς απαρχαιωμένο. Όλα αυτά αντισταθμίζονταν από τη γενναιότητα στρατού και λαού, που αγωνιζόταν για την υπεράσπιση της πατρίδας του.

Την πρώτη εβδομάδα των στρατιωτικών επιχειρήσεων τα γερμανικά πάντσερ όχι μόνο είχαν προελάσει σε βάθος 320 χιλιομέτρων και καταλάβει το Μινσκ (σημερινή πρωτεύουσα της Λευκορωσίας), αλλά και είχαν καλύψει το ένα τρίτο του δρόμου για τη Μόσχα. Στο νότιο μέτωπο της Ουκρανίας οι Γερμανοί συνάντησαν μεγαλύτερη αντίσταση και χρειάστηκαν ενισχύσεις από την Κεντρική Στρατιά, γεγονός που καθυστέρησε ακόμη πιο πολύ την επιχείρηση κατάληψη της Μόσχας.

Οι πρώτες εντυπώσεις για την υπεροχή των Γερμανών δεν επαληθεύτηκαν στη συνέχεια. Οι μεγάλες βροχές του Ιουλίου δυσκόλεψαν τις κινήσεις των τεθωρακισμένων, ενώ η πίεση των σοβιετικών συνεχώς μεγάλωνε. Ένα μήνα μετά την εισβολή, οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι είχαν υποτιμήσει τους Σοβιετικούς και ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις τους δεν εξελισσόταν σε περίπατο. Τον Σεπτέμβριο του 1941, η Βόρεια Στρατιά έφθασε προ των πυλών του Λένινγκραντ. Ο Χίτλερ διέταξε τους στρατηγούς του να μην επιτεθούν στη σημαντική αυτή πόλη, αλλά να την πολιορκήσουν και να την αναγκάσουν να παραδοθεί. Ένα μέρος των δυνάμεών της διατέθηκε στην κεντρική Στρατιά για την τελική επίθεση στη Μόσχα. Το ίδιο διάστημα, η Νότια Στρατιά κατέλαβε με μεγάλες απώλειες το Κίεβο.

Η τελική επίθεση προς τη Μόσχα υπό την κωδική ονομασία «Τυφών» ξεκίνησε αρκετά καθυστερημένα, στις 2 Οκτωβρίου 1941, με τον ρωσικό χειμώνας να κάνει δειλά την εμφάνισή του και να προκαλεί εκνευρισμό στους γερμανούς στρατηγούς. Για την υπεράσπιση της πρωτεύουσας ο Στάλιν διέθεσε 800.000 άνδρες, χωρισμένους σε 83 Μεραρχίες. Στις 13 Οκτωβρίου οι Γερμανοί έφθασαν 120 χιλιόμετρα έξω από τη Μόσχα, αλλά η προέλασή τους γινόταν πλέον σε ρυθμούς χελώνας και δεν ξεπερνούσε τα 3 χιλιόμετρα την ημέρα. Στις 12 Δεκεμβρίου η εμπροσθοφυλακή του γερμανικού στρατού έφθασε στα περίχωρα της Μόσχας, αντικρίζοντας το οχυρό του Κρεμλίνου.

Οι καιρικές συνθήκες διαρκώς χειροτέρευαν. Βασικός σύμμαχος των αμυνομένων ήταν πλέον ο ρωσικός χειμώνας. Οι γερμανικές δυνάμεις υπέστησαν τεράστιες απώλειες, καθώς δεν ήταν προετοιμασμένες για χειμερινό πόλεμο. Μέσα σε τρεις εβδομάδες 155.000 άνδρες τέθηκαν εκτός μάχης, οι περισσότεροι από κρυοπαγήματα. Στις 6 Δεκεμβρίου 1941 ο σοβιετικός στρατηγός Γκιόρκι Ζούκοφ, που υπερασπιζόταν τη Μόσχα, πέρασε στην αντεπίθεση και απώθησε τους Γερμανούς μακριά από τη σοβιετική πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου του 1942.

Η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα στοίχισε στους Γερμανούς 174.000 νεκρούς, 36.000 αγνοουμένους και 604.000 τραυματίες, ενώ ανυπολόγιστος είναι ο αριθμός των Σοβιετικών που έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Η κατάληψη της Μόσχας και η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, που ήταν οι στρατηγικοί στόχοι του Χίτλερ, δεν επιτεύχθηκαν. Οι Γερμανοί, όμως, εξακολούθησαν να κατέχουν μεγάλο μέρος της Σοβιετικής Επικράτειας. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο θα διαρκέσουν έως τον Απρίλιο 1945, όταν ο Ερυθρός Στρατός υπό τον Ζούκοφ θα εισέλθει στο Βερολίνο.