Παιχνίδι νεύρων στον Έβρο – Ποιός είναι ο πραγματικός κίνδυνος για την Ελλάδα;

http://filologos10.wordpress.com

Ἀναρτήθηκε στὶς 27 Ἰουλίου 2011 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

 

1 Votes

• Γέφυρες πολέμου στήνει στον Έβρο η Τουρκία
• Σε 15′ “ σβήνουν” το ποτάμι

Αλλαγή των τακτικών και στρατηγικών δεδομένων στην κύρια γραμμή αντιπαράθεσης Ελλάδας-Τουρκίας, στον ποταμό Έβρο. Με μια κίνηση, η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολιών για το τι σχεδιάζουν έναντι της Ελλάδος οι γείτονες, προχώρησαν στην προμήθεια γεφυρών-πορθμείων, ενός κατεξοχήν επιθετικού όπλου και μάλιστα σε τέτοιες ποσότητες και με τέτοιες δυνατότητες που τους επιτρέπει εντός λεπτών(!) να προχωρήσουν σε ζεύξη του ποταμού Έβρου και να ξεχυθούν στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας.

Για μία ακόμη φορά, η γειτονική χώρα πρωτοτυπεί, αφού είναι η μόνη παγκοσμίως, η οποία μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δαπανά μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την απόκτηση μέσων ταχείας γεφύρωσης υδάτινων κωλυμάτων στο πλαίσιο ενός καλά μελετημένου και με σπουδή υλοποιούμενου εξοπλιστικού προγράμματος.

Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δικαιολογίες διπλωματικές-πολιτικές δεν υπάρχουν για την κίνηση αυτή και είναι επιβεβλημένο να τεθεί σε ανώτατο επίπεδο στην τουρκική πολιτική ηγεσία. Η επικείμενη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν για τα εγκαίνια του μουσείου της Ακρόπολης δίνει μια καλή ευκαιρία στον πρωθυπουργό της χώρας Κώστα Καραμανλή να θέσει το θέμα άμεσα στον Τούρκο ομόλογό του.

Το 1994, ο τότε υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης, θορυβημένος από την αγορά (προελεύσεως ΗΠΑ) και εγκατάσταση πολύ μικρότερων δυνατοτήτων γεφυρών στον Έβρο, είχε σπεύσει να θέσει το θέμα στον Αμερικανό ομόλογό του και να αποτρέψει την πώληση επιπλέον συστημάτων ζεύξεως στην Τουρκία.

Η χώρα μας βρίσκεται πια στη δυσάρεστη θέση του έντονου προβληματισμού γι’ αυτές τις προμήθειες και οι επιτελείς των Γενικών Επιτελείων αναζητούν ήδη τρόπους επιχειρησιακής αντιμετώπισής τους.

Για πρώτη φορά από το 1923, όταν η οργανωθείσα από τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο Στρατιά του Έβρου των 115.000 ανδρών αποτέλεσε το πολύ ισχυρό «επιχείρημα» της ηττημένης στη Μικρασία Ελλάδας για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, στο 1974 όταν η τουρκική εισβολή στην Κύπρο και η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο έδωσαν υπόσταση στην τουρκική απειλή και επέβαλαν τη στρατηγική αναδιάταξη του Ελληνικού Στρατού, μέχρι ακόμη και σήμερα, ο ποταμός Έβρος κατείχε πάντα κεντρικό ρόλο στην ελληνική στρατιωτική προσπάθεια και σκέψη.

Ήταν η κύρια γραμμή άμυνας απέναντι στον επίδοξο εισβολέα εξ Ανατολών, ένα μεγάλο φυσικό κώλυμα 150 χλμ. κατά μήκος όλης σχεδόν της ελληνο-τουρκικής μεθορίου (ο ίδιος ο ποταμός στο μεγαλύτερο μέρος της ροής του αποτελεί τη μεθόριο), όπου με το σύνολο των ρευμάτων, κοιτών, αρδευτικών καναλιών, αναχωμάτων αλλά και των έργων αμυντικής οργάνωσης και φυσικά των προγεφυρωμάτων του (Κάρακατς, Φέρρες) προσέφερε, κύρια στον αμυνόμενο, σε συνδυασμό με τη ευνοϊκή γεωμορφολογία δυτικά του ποταμού, τακτικό πλεονέκτημα.

Η κατάσταση αυτή έχει όμως πλέον ανατραπεί. Η Τουρκία, με σειρά συντονισμένων και πολυεπίπεδων χειρισμών, μετασχηματίζει τις δυνάμεις της στην Ανατολική Θράκη σε μία ισχυρότατη και σύγχρονη επιθετική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα τις προικοδοτεί με όσα μέσα απαιτούνται, ώστε ο ποταμός Έβρος να μην μπορεί πλέον να αποτελέσει ισχυρό αμυντικό στήριγμα.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία, την τελευταία διετία, με στοχευμένες ενέργειες έχει σήμερα καταφέρει να αναιρέσει σχεδόν όλα τα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα, τα οποία προσέδιδε στον αμυνόμενο μία ποτάμια γραμμή. Και φυσικά αυτά δεν είναι καθόλου λίγα! Από την απαρχή σχεδόν της συγκροτημένης ανθρώπινης στρατιωτικής δραστηριότητας, σχεδόν πάντοτε, όπου βέβαια υπήρχαν ποταμοί, η επιλογή της θέσης των οργανωμένων ή μη αμυντικών τοποθεσιών γινόταν σε άμεση και καθοριστική σχέση με αυτούς.

Πηγή

Μήπως οι Τούρκοι παίζουν το παιχνίδι με την γάτα και το ποντίκι;

Παρ’ όλα αυτά θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως η Ελληνική άμυνα στον ποταμό Έβρο είναι τέτοιου μεγέθους και τέτοιας οργάνωσης, που δεν επιτρέπει σε ΚΑΝΕΝΑΝ να στήσει γέφυρα στον Έβρο. Οι θέσεις έχουν στοχοθετηθεί με απόλυτη ακρίβεια πριν από δεκαετίες και καθιστούν ανέφικτη μία τέτοια επιχείρηση διέλευσης ποταμού εάν δεν επιχειρηθεί προηγουμένως ευρείας κλίμακας καταδρομική επιχείρηση στις θέσεις του Ελληνικού πυροβολικού… Μόνο που και αυτό εάν γίνει κατορθωτό (χρειάζονται πολλές ομάδες που θα δράσουν χωρίς προβλήματα και με απόλυτο συντονισμό, επιχείρηση που κρίνεται αδύνατο να πραγματοποιηθεί), αυτομάτως θα γνωστοποιηθεί η επικείμενη ευρείας κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση εκ μέρους της Τουρκίας. Σε κάθε περίπτωση, η διέλευση του Έβρου αποτελεί αυτοκτονία για κάποιον που έχει γνώση της περιοχής και κυρίως γνώση στρατιωτικών αμυντικών επιχειρήσεων.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η “ κίνηση” των τουρκικών μονάδων αφορά σε καλοκαιρινή άσκηση του Τουρκικού Μηχανικού (αντίστοιχες γίνονται και από την Ελλάδα την ίδια περίοδο). Εξετάζοντας την περίπτωση που είναι σχετική με κίνηση εντυπωσιασμού ή παραπλάνησης εκ μέρους του τουρκικού στρατού, πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως οι συγκεκριμένες μονάδες του τουρκικού μηχανικού θα “ δράσουν” μόνο εφόσον έχει εξασφαλισθεί η καταστροφή των Ελληνικών πυροβολαρχιών. Και κάτι τέτοιο είναι δυνατό να γίνει μόνο από την “ πλάτη” της Ελληνικής αμυντικής διάταξης. Και στην “ πλάτη” βρίσκονται μουσουλμανικά χωριά με κατοίκους που στο μεγαλύτερο μέρος τους ελέγχονται από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής. Οπότε, ο πραγματικός κίνδυνος για πιθανή ολοκλήρωση διέλευσης του Έβρου δεν βρίσκεται στον ποταμό και στα Ελληνοτουρκικά σύνορα, αλλά στο Ελληνικό έδαφος που (είτε θέλουμε να το κατανοήσουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε όχι..) ελέγχεται εν πολλοίς από τους πράκτορες της ΜΙΤ (βλ. Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής) που δρουν ανενόχλητοι σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα του Νομού Ροδόπης.

Οι γέφυρες του ποταμού είναι άχρηστες, εάν η Ελληνική πλευρά κατορθώσει να καταστρέψει τις υπάρχουσες “ γέφυρες φίλιων δυνάμεων” που έχει δημιουργήσει η Άγκυρα στην Ροδόπη. Προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί και η μονάδα ειδικών δυνάμεων που βρίσκεται στην περιοχή των Σαπών (Ν. Ροδόπης), η οποία έχει μία αρκετά μεγάλη ζώνη ευθύνης (ραντάρ Μαρώνειας, αντιμετώπισης και άσκηση πίεσης σε φίλιες πληθυσμιακές ομάδες προς την Τουρκία οι οποίες βρίσκονται (ιδιαίτερα) στο ανατολικό τμήμα του Ν. Ροδόπης και ταυτόχρονη εξασφάλιση του ορεινού οδικού άξονα ασφαλείας που ξεκινά από τα Αρριανά (γνωστό Δήμο που βρίσκεται υπό την πλήρη επίρρεια του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής) και καταλήγει στην Ορεστιάδα (με πλήθος άλλων ενδιάμεσεων διασταυρώσεων με οδούς υψίστης στρατιωτικής σημασίας.

Το ζητούμενο -στην συγκεκριμένη επαρχιακή οδό- είναι η επικινδυνότητα και βραδύτητα διέλευσής της λόγω των συνεχόμενων στροφών, αλλά -κυρίως- η εύκολη ναρκοθέτηση ή καταστροφή συγκεκριμένων τμημάτων της, που μπορούν να καταστούν σοβαροί παράγοντες αποκοπής (για διάστημα μερικών ωρών) του βορείου Έβρου από την υπόλοιπη Ελλάδα (ο σιδηρόδρομος και η εθνική οδός Αλεξανδρούπολης – Ορεστιάδας δεν αποτελούν λύση για την μετακίνηση στρατευμάτων, λόγω της στοχοποίησης βαρέως πυροβολικού που έχει γίνει από την πλευρά της Τουρκίας).

Όμως, υπάρχουν δύο ακόμη οδικοί άξονες για να μετακινηθούν Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα από την Αλεξανδρούπολη προς τον βόρειο Έβρο. Ο ένας είναι με αφετηρία την Αλεξανδρούπολη και περνώντας την Αισύμη και την Λεπτοκαρυά φτάνει στην Δαδιά και εκτείνεται στη συνέχεια προς Γιαννούλη (σττρίβει για Σουφλί), Πρωτοκκλήσι (στρίβει για Λάβαρα), Ασβεστάδες (στρίβει για Διδυμότειχο)και συνεχίζει βόρεια για Ορεστιάδα. Ο δεύτερος οδικός άξονας (με μεγαλύτερους κινδύνους) είναι από Αλεξανδρούπολη προς Πεσάνη και στη συνέχεια φτάνει στη Δαδιά και ακολουθεί το ίδιο δρομολόγιο με τον προηγούμενο επαρχιακό δρόμο… Η περίπτωση χρήσης επαρχιακών οδών από τα βόρεια οδικά τμήματα της Ροδόπης αποκλείεται λόγω του τοπικού πληθυσμού, αλλά και της γειτνίασης με την Βουλγαρία (θυμίζουμε πως η νότια Βουλγαρία κατοικείται κυρίως από μουσουλμάνους που ελέγχονται από την Άγκυρα…)

Συνοψίζοντας, θεωρούμε πως οι εμφανείς κινήσεις των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων αποσκοπούν στην κίνηση των Ελληνικών στρατιωτικών μονάδων (καταμέτρηση δυνάμεων, χρόνος και τόπος μετακίνησης κ.α.), προκειμένου να μπορέσει να δημιουργηθεί ένα σχέδιο κρούσης από την πλευρά της Άγκυρας, τέτοιο που να μπορεί να δημιουργεί ένα μικρό περιθώριο δημιουργίας θετικού αποτελέσματος. Και οι ποτάμιες γέφυρες του τουρκικού μηχανικού (πέρα από την άσκηση του τουρκικού μηχανικού) αποσκοπούν σε αυτό ακριβώς: δηλαδή, στην συλλογή επαρκών πληροφοριών για την διάταξη των Ελληνικών στρατιωτικών μονάδων… Και αυτή η καταγραφή γίνεται με χαρακτηριστική άνεση λόγω των εκ Γερμανίας ερχομένων μουσουμάνων στην Ελλάδα, που αυτή την περίοδο “ οργώνουν” την Θράκη για… συναντήσεις με συγγενείς τους…!

Κωνσταντίνος

ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΕΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΔΙΕΝΕΡΓΗΘΗΚΕ ΤΟ 1922 - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ. Της Σοφιας Παπαιωαννου

posted: 

http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2011/06/1922.html

Η απογραφή των Ιταλών, απάντηση στην Αγκυρα

Πολύμηνη έρευνα της «Κ» στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στη Ρόδο για τα Δωδεκάνησα

Πλήθος εγγράφων από την ιταλική απογραφή του 1922 στα Δωδεκάνησα υπάρχουν πλέον στη νομική υπηρεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και ενισχύουν το «οπλοστάσιο» έναντι των τουρκικών αμφισβητήσεων.

Τα έγγραφα, που παρουσιάζει σήμερα η «Κ», αφορούν λεπτομερή καταγραφή όχι μόνο του πληθυσμού, αλλά και κάθε είδους δραστηριότητας και περιουσιακών στοιχείων σε μικρά νησιά και βραχονησίδες, που έχουν χρωματισθεί «γκρίζα» από την Αγκυρα, στο πλαίσιο των διεκδικήσεών της.

Οι αμφισβητήσεις, μάλιστα, δεν περιορίζονται σε νησίδες κοντά στα τουρκικά παράλια, αλλά φθάνουν στη μέση του Αιγαίου.

Ιστορικά στα Δωδεκάνησα, τόσο επί τουρκοκρατίας όσο και επί ιταλοκρατίας, η απογραφή ανθρώπων, περιουσιών και ζώων ήταν πάντα συνδεδεμένη με κακό. Σήμαινε συνήθως την αναγκαστική κατάταξη των Δωδεκανησίων στον στρατό του κατακτητή.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ : http://eoniaellhnikhpisti.blogspot.com/

Τούρκοι κτύπησαν περίπολο μας στον Έβρο - Έκρυψαν το επεισόδιο

Θερμό επεισόδιο που απεκρύβη είχαμε τη νύχτα στο Τυχερό του Έβρου όταν περίπολος Ελλήνων συνοριοφυλάκων που επιχειρούσαν σε περιπολία με την συνδρομή Γερμανών της Frontex δέχτηκε πυρά από Τούρκους δουλεμπόρους αρχικά και στρατιώτες εν συνεχεία, που έβαλλαν εναντίον τους για να καλύψουν την αποχώρηση των δουλεμπόρων. Πιο συγκεκριμένα ομάδα τεσσάρων Ελλήνων συνοριοφυλάκων και δύο Γερμανών της Frontex δέχτηκαν πυρά από Τούρκους δουλέμπορους στην νησίδα Αντάς  η οποία βρίσκεται στην ελληνική περιοχή του Τυχερού. 

Πληροφορίες από την τουρκική πλευρά των συνόρων έδειξαν αυξημένη κινητικότητα των τουρκικών δυνάμεων που είχαν στείλει στην περιοχή ένα μηχανοκίνητο λόχο. Και από ελληνικής πλευράς κατά την διάρκεια του επεισόδιου είχε σημάνει συναγερμός και οι δυνάμεις της 7ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας βρίσκονταν "με το όπλο ανά χείρας". 

Το θέμα είναι γατί κρύφτηκε η είδηση και δεν ανακοινώθηκε είτε από το υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ είτε από το ΥΠΕΘΑ. Είναι το δεύτερο επεισόδιο μετά την προσπάθεια "απόβασης" του Τούρκου απόστρατου αξιωματικού στο Αγαθονήσι που δεν ανακοινώνεται.

Η νησίδα προσεγγίζεται από την τουρκική πλευρά μόνο με βάρκα, ενώ από την ελληνική είναι προσβάσιμη με τα πόδια λόγω της χαμηλής στάθμης του ποταμού. Το τελευταίο χρονικό διάστημα είχε διαπιστωθεί ότι οι Τούρκοι δουλέμποροι αποβίβαζαν με βάρκες του παράνομους μετανάστες στη νησίδα αυτή οι οποίοι συνέχιζαν την πορεία τους προς τις ελληνικές ακτές του Έβρου. 

Για το λόγο αυτό απεστάλη ομάδα της Frontex και Ελλήνων συνοριοφρουρών για να εμποδίσουν τις αποβιβάσεις των παράνομων μεταναστών. Οι Τούρκοι δουλέμποροι προσπάθησαν να προσεγγίσουν την νησίδα χωρίς επιτυχία λόγω της παρουσίας των Ελλήνων και Γερμανών αστυνομικών. Την επομένη, δηλαδή σήμερα το πρωί, εμφανίστηκε στην περιοχή μία τουρκική βάρκα στην οποία επέβαιναν άνδρες οι οποίοι έφεραν οπλισμό. Αυτόματα τυφέκια και πιστόλια 

Αρχικά οι Τούρκοι μόλις είδαν την ελληνογερμανική αστυνομική δύναμη πυροβόλησαν στον αέρα για εκφοβισμό. Μετά όμως έβαλλαν με ριπές αυτομάτων όπλων κατά των ανδρών του ελληνογερμανικής περιπόλου. Πάντως μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό αν υπήρξε ανταπόδοση των πυρών από το ελληνογερμανικό αστυνομικό κλιμάκιο. 

    

Τότε εμφανίστηκαν περίπολοι του τουρκικού στρατού Μόλις εμφανίστηκαν οι Τούρκοι στρατιώτες ένας Γερμανός άνδρας της Frontex ανασηκώθηκε για να τους χαιρετήσει και δέχτηκε πυροβολισμούς τόσο από την περίπολο όσο και από τους δουλεμπόρους.  

Υπό το τουρκικό πυρ και προ υπέρτερων δυνάμεων η ελληνική περίπολος αναγκάστηκε να υποχωρήσει από την ελληνικό έδαφος το οποίο τέθηκε υπό τον προσωρινό έλεγχο της τουρκικής περιπόλου! Δεν έχει εξακριβωθεί αν οι Τούρκοι στρατιώτες κατέβηκαν στη νησίδα που απ

οτελεί ελληνικό έδαφος, αλλά όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι ατό έγινε.

Το θέμα είναι γιατί κρύφτηκε το επεισόδιο από ελληνική πλευράς.

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’ : «Μας ετοιμάζουν κάτι χειρότερο από το Σχέδιο Ανάν»

epikaira.gr

Στον ΣΠΥΡΟ ΤΡΙΨΑ
Με μια βαρυσήμαντη συνέντευξη που παραχώρησε στα «Επίκαιρα», ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’ εκφράζει την απαισιοδοξία του για την τελική έκβαση τόσο των τωρινών διαπραγματεύσεων όσο και για το ίδιο το Κυπριακό. Ο Μακαριότατος πιστεύει ότι υπάρχει σχέδιο με δυσμενέστερους όρους ακόμα και από το Σχέδιο Ανάν και ευελπιστεί στην αντίδραση του κυπριακού λαού για να μην προχωρήσει αυτό. Παράλληλα, επιτίθεται κατά του προέδρου Χριστόφια, με αφορμή τις δηλώσεις του για το ρόλο της Ελλάδας στην τραγωδία του ’74, που τις εντάσσει στην «κομουνιστική ιδεολογία του», ενώ μιλά και για τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών, τη γνωριμία του με τους Βατοπαιδινούς και την κρίση στην Ελλάδα.
Μακαριότατε, με αφορμή τις δηλώσεις του κ. Χριστόφια, ότι για την εισβολή στην Κύπρο ευθύνονται οι μητέρες-πατρίδες, πιστεύετε πως επρόκειτο για αστοχία ή να αρχίσουμε να ανησυχούμε στην Ελλάδα ότι πλέον έχει αρχίσει να χαλαρώνει ο ομφάλιος λώρος μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου;
Νομίζω ότι αυτά τα ξεσπάσματα που έχει κατά καιρούς ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι αποτέλεσμα της κομουνιστικής ιδεολογίας του. Έτσι αντιλαμβάνονται οι κομουνιστές την πατρίδα, διότι είναι παράλληλα και διεθνιστές. Οι εχέφρονες άνθρωποι νομίζω ότι μπορούν να κάνουν διάκριση μεταξύ δικτατορίας και δημοκρατίας. Δεν νομίζω ότι ήταν η μητέρα-πατρίδα που έκανε το πραξικόπημα στην Κύπρο. Πέντε ανεγκέφαλοι αξιωματικοί, που μπορεί κανείς να τους χαρακτηρίσει και προδότες, που, χωρίς να εμβαθύνουν στο εγχείρημα που προέβησαν –ποια θα ήταν τα αποτελέσματα–, έκαναν το πραξικόπημα με τα αποτελέσματα που έχουν ακολουθήσει. Έχω την αίσθηση ότι οι δικτάτορες δεν εκπροσωπούσαν την Ελλάδα, δεν ήταν η μητέρα-πατρίδα που έκανε εισβολή ή έκανε το πραξικόπημα.
Παρ’ όλ’ αυτά, έτσι όπως ακούστηκαν οι δηλώσεις του κ. Χριστόφια, φαίνεται ότι εξισώνει την εισβολή και την κατοχή της Κύπρου με την συμβολή της Ελλάδας στην απελευθέρωση της Μεγαλονήσου.
Εδώ ακριβώς είναι και το λάθος του, που εξισώνει το θύμα με το θύτη. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Πολλές φορές είχε δηλώσει ότι εμείς οι Κύπριοι το ’64 σφάξαμε Τούρκους! Πολλοί χαρακτηρίζουν την επέμβαση των Τούρκων για να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως συνέχεια στις «διακοινοτικές ταραχές» του ’63. Δεν ήταν, όμως, ταραχές αλλά επέμβαση της Τουρκίας, μέσω των Τουρκοκυπρίων, για να καταλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Και, όμως, οι εχθρικές ενέργειες στις οποίες προχώρησαν οι Τουρκοκύπριοι εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας θεωρούνται «διακοινοτικές ταραχές», τις εξισώνουν. Οι Τούρκοι βουλευτές έφυγαν από το Κοινοβούλιο, οι Τούρκοι δικαστές εγκατέλειψαν το έργο τους, οι Τούρκοι δημόσιοι υπάλληλοι έφυγαν από την κρατική μηχανή, και έφυγαν με σκοπό να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και να κάνουν ανεξάρτητο κράτος. Άρα, ήτο εχθρική η επέμβασις των Τουρκοκυπρίων έναντι των Ελλήνων και δη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι διακοινοτικές συνομιλίες βρίσκονται σε μια κρίσιμη καμπή. Ήδη, η ελληνοκυπριακή πλευρά, πέρα από τις υποχωρήσεις του παρελθόντος, έχει δεχτεί την παραμονή χιλιάδων εποίκων, αλλά και την εκ περιτροπής προεδρία. Ποια είναι η εκτίμησή σας για την πορεία των συνομιλιών;
Οπωσδήποτε, οι συνομιλίες αυτές πολύ σύντομα θα τελματωθούν και δεν θα φέρουν αποτέλεσμα. Γιατί έχουμε φύγει από τη βάση των συνομιλιών. Η βάση των συνομιλιών ήτο να γίνει ομοσπονδία, η βάση ήταν ομοσπονδιακή δημοκρατία. Αυτή τη στιγμή έχουμε από τα πλέον επίσημα χείλη της τουρκικής κυβέρνησης και του προέδρου της, του πρωθυπουργού, όπως και του υπουργού Εξωτερικών αλλά και του εκπροσώπου των Τουρκοκυπρίων, που μιλούν ξεκάθαρα περί δύο κρατών. Δεν είμαι νομικός, αλλά καταλαβαίνει ο καθένας ότι περί συνομοσπονδίας μιλούν, ή και κάτι χειρότερο από τη συνομοσπονδία. Από τη στιγμή που έφυγαν από τη βάση των συνομιλιών περί ομοσπονδίας, νομίζω ότι η πλευρά μας θα έπρεπε να καταγγείλει τις συνομιλίες και να αποχωρήσει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Βλέπουμε, ακόμα, ότι η τουρκική πλευρά επιμένει στην πραγματοποίηση Πενταμερούς Διάσκεψης.
Επιμένει και, δυστυχώς, φαίνεται ότι και ο πρόεδρος έχει δεχτεί εν μέρει αυτή τη θέση. Νομίζει ότι, λέγοντας πως πρέπει να παρευρεθεί στη Διάσκεψη και η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν θα βρουν κάτι που να αντικαταστήσει και να φαίνεται ότι είναι παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία. Οπωσδήποτε, αυτός ο σκόπελος θα υπερπηδηθεί και τότε το τέλος δεν θα είναι πολύ μακριά. Αν, παρ’ ελπίδα, γίνει αυτή η διεθνής συνάντηση, το Κυπριακό θα τελειώσει άδοξα. Δεν θα μπορούμε να αντιδράσουμε. Ευελπιστώ μόνο στην αντίδραση του λαού, ότι δεν θα δεχτεί ο λαός, αν ερωτηθεί αλλά και αν δεν ερωτηθεί, δεν νομίζω ότι μπορούν να περάσουν απαρατήρητη τη μεθόδευση από το λαό. Και δεν πιστεύω ότι θα επιτρέψει ο λαός να εφαρμοστεί μια τέτοια λύση.
Βλέπετε να εκκολάπτεται ένα νέο Σχέδιο Ανάν;
Νομίζω ότι οι όλες συνομιλίες περιστρέφονται πέριξ του Σχεδίου Ανάν, αλλά και για κάτι χειρότερο από το Σχέδιο Ανάν. Εάν κυκλοφορήσει κανείς στην Κύπρο, όπου κι αν σταθεί, θα διαπιστώσει ότι ο απλός λαός το έχει στην ημερήσια διάταξή του, δηλαδή συζητείται παντού. Θέλω να πιστεύω ότι στο λαό, όσο αδιάφορος και να είναι –που πιστεύω ότι δεν είναι αδιάφορος–, υπάρχει η εθνική αίσθηση και μάλιστα σε επίπεδα αρκετά υψηλά. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να περάσει κάτι το προδοτικό, κάτι το ανεφάρμοστο, κάτι το μη λειτουργικό, ούτως ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία να διαλυθεί ή να γίνει ένα κατασκεύασμα που θα είναι θνησιγενές. Δεν θα το επιτρέψει ο λαός!
Η δική σας εκτίμηση ποια είναι; Θα υπάρξει λύση στο Κυπριακό;
Νομίζω ότι δεν θα υπάρξει λύση, γιατί οι βάσεις των συνομιλιών, αυτή η γραμμή που συνεχίζουν και οι δύο πλευρές, δυστυχώς δεν πρόκειται να οδηγήσει σε λύση. Γιατί άλλα λέει η δική μας πλευρά, άλλα η τουρκική. Νομίζω ότι «αέρα δέρουν» και κατά την κυπριακή έκφραση, «χτυπούν το νερό μέσα στο γουδί». Δεν θα βρούμε λύση!
Υπάρχουν εκκλησίες που έχουν καταστραφεί, έχουν λεηλατηθεί στα Κατεχόμενα, όπως διάβασα, ο Άγιος Σάββας, ο Άγιος Ανδρέας και άλλες. Ποια είναι η στήριξη που παρέχεται από τον πολιτισμένο κόσμο και ποια είναι η στήριξη που παρέχει η Κυπριακή Εκκλησία σε αυτές τις περιοχές;
Η Κυπριακή Εκκλησία διαμαρτύρεται συνεχώς και επεμβαίνει στην ΕΕ. Καταγγέλλει συνεχώς την Τουρκία, γιατί υπάρχουν ολόκληρες περιοχές με δεκάδες ναούς και είναι σχεδόν υπό κατάρρευση όλοι οι ναοί. Υπάρχουν αξιόλογα μνημεία του 5ου, του 8ου, του 12ου αιώνα, που η Κατοχή τα έχει καταστρέψει, είναι ετοιμόρροπα, έχουν λεηλατηθεί. Εκεί που ήταν τοιχογραφίες έχουν αποκολληθεί, εκεί που ήταν ψηφιδωτά έχουν αφαιρεθεί. Έχουν κλαπεί όλες οι εικόνες και είναι πλέον αντικείμενα προς πώληση… Προσπάθεια της Άγκυρας και των Τουρκοκυπρίων είναι ό,τι ελληνικό και ό,τι χριστιανικό υπάρχει στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο να καταστραφεί! Να μην φαίνεται ότι από τα μέρη αυτά πέρασαν Έλληνες και χριστιανοί.
Ποιες οι σχέσεις της Κυπριακής Εκκλησίας με την Ελλαδική Εκκλησία, και οι σχέσεις σας με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο;
Οι σχέσεις της Εκκλησίας της Κύπρου είναι αδελφικές, τόσο με την αδελφή Εκκλησία της Ελλάδος, όσο και με τις υπόλοιπες αδελφές ορθόδοξες Εκκλησίες. Μπορώ να πω ακόμη ότι έχουμε άριστες σχέσεις και με τα άλλα δόγματα, τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες, ενώ έχουμε επαφή ακόμα με τους Μουσουλμάνους. Νομίζω ότι οι θρησκείες έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν, ενωτικό και όχι διαιρετικό, πρέπει να ενώνουμε και όχι να χωρίζουμε και να εργαζόμαστε μέσα σε αυτό το πνεύμα. Και η κατεύθυνση που έχουμε δεν είναι απλά ο ένας να ανέχεται τον άλλο, αλλά πολύ περισσότερο: ο ένας να αγαπά τον άλλο.
Οι σχέσεις, φαντάζομαι, είναι οι ίδιες και με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Ασφαλώς. Έχουμε και φιλικές σχέσεις, γιατί με τον Πατριάρχη υπάρχει μια διαπροσωπική γνωριμία πέραν των 30 ετών. Έχουμε, όμως, και μια ευαισθησία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, γιατί δυστυχώς οι Τούρκοι πήραν αφορμή από την Κύπρο και κατέστρεψαν την εκεί ομογένεια. Το βιώνουμε εμείς οι Ελληνοκύπριοι, γιατί θεωρούμε ότι η αφορμή που έψαχναν τους εδόθη με το Κυπριακό.
Έχουν υπάρξει κάποιες υποθέσεις σκοτεινές, που είναι δυσάρεστες για την Εκκλησία. Αυτό το έχουμε βιώσει στην Ελλάδα με την υπόθεση Βατοπαιδίου, όταν δύο μοναχοί, και μάλιστα Κύπριοι στην καταγωγή, έχουν δημιουργήσει μια τεράστια βιομηχανία, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν έρθει μέχρι σήμερα στο φως της δημοσιότητας. Θα ήθελα ένα σχόλιο πάνω σε αυτό.
Πολύ μας λυπεί το γεγονός, και πιστεύω η Εκκλησία πρέπει να είναι αυστηρή σε τέτοιες περιπτώσεις. Κατά κακή και όχι αγαθή συγκυρία, οι Βατοπαιδινοί είχαν ξεκινήσει πριν από 30 χρόνια από μένα, στην Πάφο, και διείδα ότι δεν πρόκειται να εξελιχθούν σε καλούς μοναχούς και απαίτησα να αποχωρήσουν από τη μητροπολιτική περιφέρεια της Πάφου. Γνωρίζω τους επικεφαλής πολύ καλά, και η Εκκλησία έπρεπε να ήτο αυστηρή. Βέβαια, δεν υπάγονται στην Εκκλησία της Ελλάδος, υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σε καθημερινή βάση το Οικουμενικό Πατριαρχείο νομίζω ότι οι Βατοπαιδινοί πέρασαν αβρόχοις ποσί. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έπρεπε να τους είχε αδράξει από το αφτί γιατί δεν είναι δουλειά της Μονής και των μοναχών να κάνουν κοντραμπάντο, και δη με την κυβέρνηση και με κυβερνητικούς εκπροσώπους. Για μένα είναι μια μελανή σελίδα της εκκλησιαστικής ιστορίας του Αγίου Όρους, που δεν θα ξεθωριάσει έτσι εύκολα. Και πρέπει όλοι οι ιθύνοντες της Εκκλησίας να είναι αυστηροί, να μην επιτρέπουμε κάτι τέτοιο στις τάξεις του κλήρου.
Τι θα μπορούσατε να ζητήσετε από την Ελλάδα και τι θα θέλατε η Ελλάδα να κάνει για την Κύπρο;
Εμείς, ως Εκκλησία, την Ελλάδα τη βλέπουμε ως μητέρα-πατρίδα. Εκείνο που δυστυχώς παρατηρώ είναι ότι ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας δεν γνωρίζει το Κυπριακό. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να προσφέρει εκείνο που ζητά ο Ελληνοκύπριος. Την πραγματική συμπαράσταση και συμπαράταξη. Δεν είναι μόνο στα λόγια, το δόγμα που υπάρχει ότι «η Ελλάδα στηρίζει την εκάστοτε κυπριακή κυβέρνηση και εκείνος που αποφασίζει είναι η Κύπρος και όχι η Ελλάδα». Για μένα αυτό το θέμα είναι απαράδεκτο. Η κυβέρνηση της μητέρας-πατρίδας είναι η κυβέρνηση του έθνους και έχει ρόλο και πρέπει να είναι καθοριστικός. Γιατί η Κύπρος είναι ένα κομμάτι γνήσιο του ελληνικού έθνους, και έτσι πρέπει να βλέπουν οι ιθύνοντες της Ελλάδας την Κύπρο και τον κόσμο της.
Μήπως όμως με τα νέα ήθη και τη νέα κατάσταση που επικρατεί τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ευρύτερη περιοχή, να μην επιτρέπει στην ελληνική κυβέρνηση ή να μην θέλει η ίδια περισσότερη ανάμειξη ή ακόμα και η Κυπριακή Δημοκρατία να μην επιζητά περισσότερη ανάμειξη της Ελλάδας πάνω σε αυτά τα θέματα;
Σίγουρα, η εκάστοτε κυπριακή κυβέρνηση δεν θα ήθελε να επεμβαίνει η ελληνική κυβέρνηση. Και για μας την Εκκλησία πιστεύω ότι είναι ο εκάστοτε πρωθυπουργός, ο εκάστοτε υπουργός των Εξωτερικών, είναι ο πρωθυπουργός που έχουμε και είναι ο υπουργός των Εξωτερικών που έχουμε και οφείλουν να έχουν λόγο και να μην φοβούνται ότι θα τους χαρακτηρίσει η Ιστορία ότι επεμβαίνουν σε ξένες υποθέσεις. Δεν είναι ξένες υποθέσεις! Είναι εθνικές υποθέσεις, ελληνικές υποθέσεις και πρέπει να μιλούν ξεκάθαρα και καταλυτικά, ακόμα και αν διαμαρτύρονται οι εκπρόσωποι του κυπριακού λαού. Πιστεύω ότι η Ιστορία θα τους δικαιώσει.
Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή υπάρχει η «κατοχή» του ΔΝΤ και επικρατεί οικονομική ανέχεια. Η Κύπρος θα μπορούσε να βοηθήσει τη χώρα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές οικονομικά; Ζητάει η Κύπρος, και όπως είπατε και εσείς, να υπάρχει το δόγμα του ενιαίου έθνους και σαν ένα έθνος να λειτουργεί. Στην Κύπρο αυτή τη στιγμή τυχαίνει να υπάρχει καλύτερη οικονομική κατάσταση από ό,τι στη μητέρα-πατρίδα. Θα μπορούσε να υπάρξει βοήθεια προς την Ελλάδα;
Νομίζω ότι μέσα στα πλαίσια των αποφάσεων της Ευρώπης η Κύπρος θα πρέπει να προσέφερε ένα ποσό, αλλά η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να βοηθήσει ουσιαστικά το ελληνικό κράτος. Ό,τι και να προσφέρουμε θα είναι «σταγόνα εν τω ωκεανώ». Με θλίβει καθημερινώς όταν βλέπω απεργίες, οι οποίες φέρουν ζημίες εκατομμυρίων ευρώ και απορώ γιατί δεν το έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός. Γιατί να αντικρίζει τα πράγματα με αυτό τον τρόπο και να καταστρέφει έστω και την ελάχιστη αυτή οικονομική ικμάδα που διαθέτει το έθνος για να υπερπηδήσει τις δυσκολίες του; Με όλες αυτές τις απεργίες και αυτή την ακαταστασία, νομίζω ότι το κράτος θα φτάσει στον πάτο και πρέπει να το προσέξει αυτό ο ελληνικός λαός. Πρέπει να σφίξει τα ζωνάρια, κατά το δη λεγόμενο, κι άλλο, να πέσει στη δουλειά για να υπερπηδήσει τις δυσκολίες. Με τις απεργίες δεν λύνει προβλήματα.
Ξέρετε, όμως, ότι όλα αυτά δημιουργήθηκαν από τη στιγμή που το ΔΝΤ, στο οποίο προτίμησε η κυβέρνηση να προσφύγει, επέβαλε σκληρά μέτρα. Δηλαδή έχουμε ένα Μνημόνιο στην Ελλάδα που είναι ευαγγέλιο! Κι όλα αυτά τα μέτρα που έρχονται ξαφνικά στους Έλληνες είναι σοκαριστικά. Υπάρχει και κάτι ακόμα: Ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε ότι παραχωρούμε εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, υπογράφοντας αυτή την τραγική σύμβαση.
Εάν είχαν εναλλακτική λύση και δεν την προτίμησαν, νομίζω ότι κακώς εποίησαν. Ήσαν, ίσως, υποχρεωμένοι να φτάσουν σε αυτό το θλιβερό αποτέλεσμα. Αλλά δεν είναι το τέλος του κόσμου. Πιστεύω ότι υπάρχουν περιθώρια, εάν αντικρίσουν τα πράγματα με καθαρό μυαλό και αποφασίσουν όλοι να δουλέψουν σκληρά. Ωστόσο, δεν έπρεπε να επιτρέψουν τα εθνικά δικαιώματα να τα απεμπολήσουν στους ξένους για να ανορθωθεί η οικονομία. Η οικονομία θα ανορθωθεί με σκληρή δουλειά και σωστό σχεδιασμό.
Τελειώνοντας, ένα μήνυμα για τη νεολαία και της Ελλάδας και της Κύπρου. Για τους νέους ανθρώπους, που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή την ανεργία, την οικονομική δυσπραγία, όλες αυτές τις δυσκολίες που βλέπουμε καθημερινά.
Παρ’ όλες τις οικονομικές δυσκολίες, που για τους νέους είναι κάτι το τραγικό να μην μπορούν να βρουν μια δουλειά για να επιβιώσουν και ζουν τραγικές, πράγματι, στιγμές, το μήνυμα της Εκκλησίας πρέπει να είναι μήνυμα αισιοδοξίας ότι θα ανατείλουν καλύτερες μέρες. Η Εκκλησία καλεί τους νέους να είναι προσγειωμένοι, να έχουν καθαρό μυαλό, να σκέφτονται εθνικά, γιατί το έθνος μας αρκετά έχει συρρικνωθεί και δεν επιτρέπεται άλλη συρρίκνωση, να γίνουν υπεύθυνοι πολίτες αυτής της όμορφης ελληνικής Πολιτείας. Είμαι σίγουρος ότι, αν εργαστούν με το σφρίγος το νεανικό που διαθέτουν, θα έρθουν πολύ σύντομα καλύτερες μέρες για όλους, αλλά ιδιαίτερα για τους νέους.

Ξεχειλίζει η οργή για Χριστόφια

epikaira.gr

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΓΓΕΛΑΚΗ
Οργή, αγανάκτηση, πικρία, απογοήτευση… Είναι μερικά μόνο από τα συναισθήματα που ξεχείλισαν στο άκουσμα των δηλώσεων Χριστόφια περί εισβολής και της Ελλάδας στην Κύπρο, το 1974. Γυναίκες που έχασαν τους συζύγους τους, αδέρφια που αναζητούν ακόμα τους αγαπημένους τους και όσες μανάδες που άντεξαν και περιμένουν μάταια να γυρίσουν τα βλαστάρια τους, είναι σοκαρισμένοι με αυτά που άκουσαν από τα χείλη του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος μπροστά σε αμερικανικό κοινό ούτε λίγο ούτε πολύ εξίσωσε Τουρκία και Ελλάδα στην τραγωδία του ’74! Κι από τον κατακλυσμό των συναισθημάτων αυτών των ανθρώπων εκείνο που κυριαρχεί και υποσκελίζει όλα τα άλλα είναι η αίσθηση της προδοσίας σε βάρος των ίδιων και κυρίως σε βάρος των ηρώων που χάθηκαν ή αγνοούνται.
Δύο από τα εκατοντάδες πρόσωπα που έχασαν τους δικούς στους ανθρώπους το 1974 στην Κύπρο μιλούν στα «Επίκαιρα», σχολιάζοντας τις δηλώσεις του κ. Χριστόφια. Η κυρία Ελένη Γρίβα, αδελφή του Χρήστου Γρίβα, αγνοούμενου στην Κύπρο, ο οποίος ήταν οδηγός εφοδιασμού μεταφορών στο διοικητήριο της ΕΛΔΥΚ, εκφράζει την αγανάκτησή της από τις δηλώσεις του κ. Χριστόφια, λέγοντας ότι «ήταν ό,τι χειρότερο θα μπορούσαμε να ακούσουμε, συν το γεγονός ότι έχουμε υποστεί προσβολές και άδικη μεταχείριση όλα αυτά τα χρόνια». Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις συνιστούν προσβολή στο πρόσωπο του αδελφού της και μαζί των στρατιωτών που έδωσαν τη ζωή τους.
Η σύζυγος του αγνοούμενου αντισυνταγματάρχη Παύλου Κουρούπη, με καταγωγή από την Καλαμάτα, ο οποίος ήταν διοικητής του 251 τάγματος πεζικού στην Κερύνεια, κυρία Μαίρη Κουρούπη, ξεσπά με τη σειρά της. «Δεν μπορεί ο Χριστόφιας να βγαίνει και να λέει τέτοια πράγματα, ενώ ξέρει πόσα Ελληνόπουλα έδωσαν τη ζωή τους», λέει η κυρία Κουρούπη, η οποία είναι πρόεδρος του Συλλόγου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Πεσόντων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας 1974. «Λυπούμαι ιδιαίτερα, επειδή τον κ. Χριστόφια τον είχα σε εκτίμηση γιατί πάντα μου έλεγε ότι τον ενδιαφέρει το θέμα των αγνοουμένων, το θέμα των νεκρών ηρώων που δεν δικαιώθηκε ποτέ», λέει στη συνέχεια η κυρία Κουρούπη, προσθέτοντας ότι «περίμενα από τον κ. Χριστόφια να έχει μεγαλύτερη ευαισθησία πάνω στο θέμα, καθώς ο ίδιος έχει αγνοούμενο συγγενή, τον κουνιάδο του». Η αναστάτωση και η θλίψη είναι τα συναισθήματα που κατακλύζουν την κυρία Κουρούπη, η οποία αναφέρει ότι «με αυτές τις δηλώσεις, όμως, που έκανε, αποδεικνύει το αντίθετο, ότι είχε οπωσδήποτε κάποια σκοπιμότητα». «Με όλα αυτά που είπε, ήθελε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για εμάς, και δεν θα έπρεπε να θίξει τους Έλληνες που έδωσαν τη ζωή τους γι’ αυτό τον τόπο. Αν δεν το αναγνωρίζει, είναι δικό του πρόβλημα. Εμείς, όμως, την Κύπρο την είχαμε πατρίδα μας, γιατί οι δικοί μας άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους. Την πονάμε και θα την πονούμε πάντα», λέει με οδύνη η κυρία Κουρούπη.
Η ίδια εκφράζει το παράπονό της και για το γεγονός ότι δεν της δίνουν το δικαίωμα να καταθέσει στη Βουλή για το φάκελο της Κύπρου. «Δεν θεωρώ έντιμο το γεγονός ότι κάποιοι κατέθεσαν στη Βουλή και κατηγόρησαν ανθρώπους που πολέμησαν, που έδωσαν τη ζωή τους. Όταν ζήτησα να καταθέσω, καθώς γνωρίζω γεγονότα και πράγματα, μου είπαν ότι δεν είμαι Κυπρία», λέει χαρακτηριστικά. Με αυτό το δικαιολογητικό της απάντησε η Κυπριακή Βουλή, ωστόσο, η κυρία Κουρούπη διερωτάται: «Ο άνδρας μου πολέμησε στην Κύπρο και το παιδί μου γεννήθηκε εκεί, δηλαδή έπρεπε να μου δώσουν υπηκοότητα για να μιλήσω;».
Μάλιστα, η κυρία Κουρούπη επικεντρώνεται στο διαχωρισμό που έπρεπε να προβεί ο Κύπριος πρόεδρος ανάμεσα στους θύτες και στα θύματα της τραγικής εκείνης περιόδου. «Έπρεπε να αναγνωρίσει πρώτα αυτά τα παλικάρια που δώσανε τη ζωή τους και μετά όλα τα άλλα. Οι ευθύνες έπρεπε να αποδοθούν σε συγκεκριμένα άτομα, και όχι να κατηγορήσει μια ολόκληρη χώρα», σημειώνει χαρακτηριστικά, ενώ, παράλληλα, υπογραμμίζει: «Εγώ θα το θεωρούσα τίμιο να βγει ο κ. Χριστόφιας και να πει ονόματα, ποιοι φταίξανε για το κατάντημα της Κύπρου».

«Τα οστά των αγνοουμένων είναι διασκορπισμένα»

Εκατοντάδες Ελλαδίτες και Κύπριοι κείτονται στα χώματα της Κύπρου, ενώ οι οικογένειές τους, ακόμα και σήμερα αναζητούν τα οστά των δικών τους ανθρώπων προκειμένου να τα θάψουν. «Σκάβουμε ολόκληρη την Κύπρο για να βρούμε οστά», δηλώνει με αγανάκτηση η κυρία Κουρούπη, χωρίς να κρύβει την απαισιοδοξία της. «Δυστυχώς, έμαθα ότι σε κάποιες περιοχές της Κερύνειας, όπου υπήρχαν ομαδικοί τάφοι, κατασκευάστηκαν πολυκατοικίες, οπότε δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ για τους νεκρούς. Και το πιο τραγικό είναι ότι δεν τα έβγαλαν τα οστά αυτά για να τα τοποθετήσουν αλλού», σημειώνει. Ωστόσο, ένα άλλο ζήτημα είναι ότι τα οστά των νεκρών βρίσκονται διασκορπισμένα στα εδάφη της Κύπρου: «Ολόκληρος άνθρωπος δεν υπάρχει!» δηλώνει με έμφαση. Από την πλευρά της, η κυρία Γρίβα σχολιάζει ότι, «ο χρόνος για τους αδήλωτους αιχμαλώτους χάθηκε τα πρώτα πέντε με δέκα χρόνια».

Λύση του Κυπριακού Ζητήματος;

Την επίμαχη φράση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια στη «δεξαμενή σκέψης» Brookings Institute στην Ουάσιγκτον επιχείρησε να ανασκευάσει ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Στέφανος Στεφάνου, κάνοντας λόγο για «κακόβουλη παρερμηνεία της αναφοράς του κ. Χριστόφια σε εισβολή των μητέρων-πατρίδων στην Κύπρο», σημειώνοντας ότι «αν διάβαζαν ολόκληρο το κείμενο, θα αντιλαμβάνονταν ότι ο Πρόεδρος της Κύπρου ούτε εξίσωσε την τουρκική εισβολή με το πραξικόπημα ούτε δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή ούτε έδωσε συγχωροχάρτι στην Τουρκία. Αντιθέτως, τόνισε ότι η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, εξακολουθεί να κατέχει παράνομα μεγάλο τμήμα της Κύπρου και αρνείται να συνεργαστεί για εξεύρεση λύσης».
Η κυρία Κουρούπη, ωστόσο, βλέπει πίσω από τις δηλώσεις του Κύπριου προέδρου σκοπιμότητες που αφορούν στη λύση του Κυπριακού Ζητήματος. «Τώρα, αν εξυπηρετεί σκοπιμότητες και γι’ αυτό έπρεπε να κατηγορήσει και να βρίσει τους Ελλαδίτες που πολέμησαν, είναι κάτι που φαίνεται και δεν χρειάζεται φιλοσοφία. Γιατί δεν μπορούσε να πάει στην Αμερική, να κάνει μια τέτοια ομιλία και να μιλήσει εις βάρος των Ελλαδιτών. Τώρα, αν κάποιοι τον υποχρέωσαν να τα πει αυτά που είπε, ο κ. Χριστόφιας έπρεπε να το σκεφθεί πάρα πολύ και να μην απαντήσει. Θέλουν να βρεθεί λύση για το Κυπριακό, για να μην πω ότι τη βρήκαν τη λύση, και μας το φέρνουν με πλάγιο τρόπο. Με τις δηλώσεις του έγινε αρεστός στην Τουρκία και στην Αμερική, όχι όμως στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Να αποκαλέσει προδότες αυτούς που έφταιξαν, όχι αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους». Η ίδια θυμάται τον εκλιπόντα Τάσσο Παπαδόπουλο και επαναδιατυπώνει με παράπονο τη φράση του «δεν πρόκειται να πουλήσω ποτέ τον τόπο μου». «Ο κ. Χριστόφιας δεν μας πλήγωσε απλά… Δεν θέλω να ξαναπάω ποτέ στην Κύπρο», καταλήγει.
Αν η οργή στην Ελλάδα είναι μεγάλη, στη μαρτυρική Μεγαλόνησο έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, ενώ δεν αποκλείεται να προκαλέσει και πολιτικές εξελίξεις. Ο πρόεδρος Χριστόφιας ήδη έχει απέναντι ένα μεγάλο μέρος του λαού του, το οποίο θυμάται και ανάλογες δηλώσεις του στο παρελθόν. «Ο κ. Χριστόφιας, σε μια κομματική έξαρση, είχε πει το ωραίο: “Αγαπώ τους Τουρκοκύπριους κι αυτό δεν είναι λόγια”! Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που ο πρόεδρος εκφράζει δημόσια τη συμπάθειά του προς τους Τουρκοκύπριους, όπως και το κόμμα του, αυτό όμως δεν του δίνει το δικαίωμα να δίνει άφεση αμαρτιών στον εισβολέα Τούρκο κατηγορώντας την Ελλάδα. Αλήθεια, πρόεδρε Χριστόφια, τον ελληνικό λαό επανειλημμένα τον ευχαρίστησες για τη συμπαράστασή του όταν πηγαίνεις εκεί επισκέπτης, καμιά φορά όμως δεν σ’ ακούσαμε να μας λες “Αγαπώ τους Ελλαδίτες και αυτά δεν είναι λόγια”», γράφει σε ανοιχτή επιστολή προς τον κ. Χριστόφια η εκτοπισθείσα από τα Κάτω Ζώδια κυρία Ελένη Χατζηγεωργίου.

Όχι , κ. Ερντογάν. Δεν φταίνε οι εξοπλισμοί. Φταίνε οι μίζες!

06/10/2010

Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη

Όπως ήταν αναμενόμενο, και παρά τις εκατέρωθεν συνεχιζόμενες «επιθέσεις φιλίας», η Τουρκία επιμένει να διατηρεί την απειλή του casus belli στο μυστικό της Σύνταγμα, την περίφημη «Κόκκινη Βίβλο».

Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός Ερντογάν, υποστηρίζει ότι οι δύο χώρες πρέπει να σταματήσουν να αιμορραγούν στον βωμό «φανταστικών εχθρών». Υποστηρίζει δηλαδή ότι είναι δυνατόν η Τουρκία να εξακολουθεί να μιλά για «αιτία πολέμου» και συγχρόνως να απαιτεί να θεωρείται από την Ελλάδα «φανταστικός εχθρός».

Τα είπε αυτά ο κ. Ερντογάν το περασμένο Σάββατο, από την έδρα του πανεπιστημίου Πίρι Ρέις. Και τον περασμένο Μάιο, επισκεπτόμενος την Αθήνα, έθεσε θέμα αφοπλισμού των αεροσκαφών που πετούν στο Αιγαίο, για να εξοικονομηθούν χρήματα για επενδύσεις, την παιδεία και την υγεία. Προσθέτοντας ότι και τα ελληνικά αεροπλάνα είναι εξοπλισμένα και… κάνουν παραβιάσεις! Και ζητώντας αμοιβαία γνωστοποίηση σχεδίων πτήσεως!

Ειδικά για το casus belli είχε τότε πει πως αποτελεί απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης και πως αφήνει το θέμα στις συνομιλίες των δύο πλευρών (βρισκόμαστε ήδη στον 44ο γύρο χωρίς να καταλήγουμε πουθενά). Πρόσθεσε, βέβαια, ότι δεν είναι θέμα που μπορεί να επιλυθεί μονομερώς - αυτό δηλαδή που δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ο υπουργός του επί των Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου.

Αλλά ας τα αντιπαρέλθουμε όλα αυτά. Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον και είναι το καινούργιο από πλευράς ζοφερής ελληνικής οικονομικής κατάστασης, είναι ακριβώς η αναφορά του κ. Ερντογάν στην ελληνική κρίση.

Υποστήριξε ο Τούρκος πρωθυπουργός ότι πίσω από την ελληνική οικονομική κρίση βρίσκονται οι δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Συνέπεσε σ’ αυτό το σημείο – τι παράξενο! – με τον «πράσινο» Ντανιέλ Κον Μπεντίτ.

Είπε επίσης ο κ. Ερντογάν ότι η κούρσα των εξοπλισμών οδηγεί σε υποθήκευση του μέλλοντος μιας χώρας. Οπότε, κατά την γνώμη του και ενώ διαρκεί το casus belli, η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να εξοπλίζεται – ενώ η Τουρκία έχει ολοκληρώσει τις παραγγελίες της τουλάχιστον ως το 2020.

Σημειώστε ότι η Ελλάδα εμφανίζει ετησίως τις υψηλότερες δαπάνες για εξοπλισμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεταξύ των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ η Τουρκία είναι η μόνη που μας ξεπερνά. (Καθώς εκτός από τον ελληνικό «φανταστικό» εχθρό, υπάρχει και ο άλλος «φανταστικός» εχθρός, στις νοτιοανατολικές περιοχές της).

Η αλήθεια είναι, όμως, πως για την ελληνική κρίση δεν φταίνε οι εξοπλισμοί, αλλά οι μίζες. Υπάρχει, βέβαια, τρομερή αιμορραγία στην οποία δεν υποβάλλονται χώρες που μας πουλάνε όπλα, μετά γίνονται δανειστές μας και μετά μας επιβάλλουν σκληρούς όρους λιτότητας. Αλλά το αίμα στραγγίζει λόγω διαφθοράς.

Η Ελλάδα ξοδεύει τα τελευταία 35 χρόνια πάνω από τρία δις ευρώ (η αιμορραγία κινείται μεταξύ 3 και 6 δις ευρώ) τον χρόνο για εξοπλισμούς. Η κάθε αναχαίτιση στο Αιγαίο κοστίζει πάνω από 6.000 ευρώ και το ανά ώρα κόστος ενός αεροπλάνου ξεπερνά τα 10.000 ευρώ. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας ότι οι 50.000 ώρες πτήσης που κατά μέσον όρο εκτελούν ετησίως τα αεροπλάνα μας στο Αιγαίο κοστίζουν πάνω από 100 δις παλιές δραχμές, τότε σίγουρα το βάρος είναι δυσβάστακτο. Με τα ίδια χρήματα θα χτίζαμε εκατό σχολεία και έξι μεγάλα νοσοκομεία!

Το 2009, οι δαπάνες του υπουργείου Άμυνας έφθασαν τα 6,5 δις ευρώ. Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει πως τα περισσότερα χρήματα που καταβλήθηκαν επί των ημερών της, αφορούσαν σε παραγγελίες που είχαν γίνει επί ΠΑΣΟΚ.

Αλλά και πάλι, το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Και οπωσδήποτε δεν είναι μόνο εκεί. Το πρόβλημα συνίσταται στο μεγάλο κόστος των εξοπλισμών, λόγω της διαφθοράς.

Από το 2000 ως το 2004 πληρώσαμε σε εξοπλισμούς 6 τρις παλιές δραχμές. Το 31% σε ποσοστό και το 54% σε αξία έγιναν με απευθείας αναθέσεις – έτσι για να μας φύγει κάθε απορία περί νεοπλούτων.

Η προμήθεια των τζιπ τύπου Χάμμερ έγινε σε υπερδιπλάσια τιμή από την πραγματική. Η αγορά των επιθετικών και μεταφορικών ελικοπτέρων και κορβετών τον Νοέμβριο του 2002, αποφασίστηκε απευθείας από το ΚΥΣΕΑ (ποια, αλήθεια, ήταν τα επίλεκτα μέλη του;) και χωρίς να συνεδριάσει το Ανώτατο Συμβούλιο Άμυνας.

Με απευθείας ανάθεση έγινε και η αγορά των 12 πυροβόλων Σουζάννα από την Σλοβακία και παρά τις περί του αντιθέτου εκθέσεις αξιολόγησης.

Με καπέλο 41,6 εκ ευρώ και με απευθείας ανάθεση αγοράστηκαν, το 2002, τα μεταφορικά ελικόπτερα ΝΗ-90.

Και τα 4 Zubr (πλοία ταχείας μεταφοράς) αγοράστηκαν με υπερτιμολόγηση της τάξης των 8 εκ ευρώ το ένα.

Τελικά ο περίφημος «φανταστικός εχθρός» μάλλον είναι το τέλειο άλλοθι.

Η επόμενη «κόκκινη γραμμή» που θα σπάσει θα είναι στο Αιγαίο.

Δεν είναι προφανώς καθόλου τυχαίο ότι τις ίδιες ώρες που ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδιδε την διακυβέρνηση της χώρας στο ΔΝΤ, ανακοινωνόταν και η επίσημη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα, συνοδευόμενου μάλιστα από το . μισό τουρκικό υπουργικό συμβούλιο.

Η επίσκεψη ορίστηκε για τις 14 και 15 Μαΐου. Ο Ταγίπ Ερντογάν θα συνοδεύεται από επιτελείο 10 υπουργών της κυβέρνησής του, που θα συμμετάσχουν στην 1η Σύνοδο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο χωρών.

Θα ακούσετε και θα διαβάσετε πολλά για την επίσκεψη αυτή. Οι πληροφορίες όμως του antinews επιμένουν ότι ένα είναι το θέμα που θα κυριαρχήσει: η συνεκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας και των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της. Η εκχώρηση δηλαδή κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες την εκμετάλλευση του πετρελαίου του Αιγαίου θα αναλάβει αμερικανικό κονσόρτσιουμ με την συμμετοχή Ελλήνων εφοπλιστών. Ήδη έχουν αγοραστεί 17 γεωτρύπανα. Η αξία των κοιτασμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο εκτιμάται σε 9 τρισεκατομμύρια δολάρια, από τα οποία η Ελλάδα και η Τουρκία θα μοιραστούν το 40%.

Θυμάστε την επίσκεψη στον Ομπάμα διαμέσου ΔΝΤ;

Καταλαβαίνετε λοιπόν τι παίζεται, με αφορμή την οικονομική κρίση.

Αν οι πληροφορίες μας επιβεβαιωθούν τότε θα βρουν εξήγηση και πολλά από τα μεγάλα ερωτηματικά που συνοδεύουν τις τελευταίες δράσεις και της ελληνικής κυβέρνησης και της τουρκικής στην περιοχή.

Θα εξηγηθεί πρωτίστως το γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου άφησε να δημιουργηθεί τόσο μεγάλος πανικός με τα ομόλογα, ενώ την ίδια περίοδο μη Τουρκία κλιμάκωνε τις προκλήσεις της στο Αιγαίο. Θα εξηγηθούν επίσης οι κουβέντες του Βενιζέλου για μείωση των εξοπλισμών και όσα άλλα περίεργα έγιναν τις ημέρες που πέρασαν (πχ η προβοκάτσια με τους ΟΥΚάδες).

Ορίστε, θα πουν στον δύσμοιρο ελληνικό λαό. Σας προσφέρουμε ειρήνη και λεφτά.

Το έχουμε ξαναπεί: Χρησιμοποιούν την κρίση και την προπαγανδιστική τρομοκρατία για να μας το βουλώσουν.

Ο Γιώργος νομίζει ότι με όπλο τον ΦΟΒΟ θα τα περάσει όλα

Θα το δεχθούμε κι αυτό;

antinews.gr

" ΞΑΦΝΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ."

"Κληθείς να σχολιάσει δήλωση που φέρεται να έκανε ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τζέϊμς Τζέφρι, συμφωνά με την οποία η Τουρκία είναι μια ειρηνική χώρα και δεν εισέβαλε ποτέ σε γειτονικά της κράτη, ενώ υποστήριξε ότι η Άγκυρα «έχει ανησυχίες ασφαλείας στην Κύπρο και στο βόρειο Ιράκ», ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κ. Κρόουλι συμφώνησε με τον ...

κ. Τζέφρι, σημειώνοντας ότι η Ουάσιγκτον «κοιτάζει εμπρός και όχι πίσω».
Στο πλαίσιο αυτό μίλησε για έναν «πολύ εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας, της τουρκοκυπριακής κοινότητας και της ελληνοκυπριακής κοινότητας, τον οποίο υποβοηθούν τα Ην. Έθνη». Εξέφρασε, δε, ικανοποίηση για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ «διαδραματίζουν ρόλο σε αυτή την προσπάθεια συμβάλλοντας στην αναζήτηση δίκαιας λύσης. Και δεν νομίζουμε ότι έχει αξία να πηγαίνει κανείς πίσω στην ιστορία των τελευταίων 35 ετών».

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΟΧΗ ΕΓΙΝΕ ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 35 ΕΤΩΝ. ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ. ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΙΣΒΟΛΗ...

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ STATE DEPARTMENT:
QUESTION: I have a question on Cyprus and Turkey. Your ambassador in Turkey said that Turkey is a peaceful country. It doesn't invade its neighbors. It has security concerns in Cyprus and not Iraq. Do you agree with this statement?
MR. CROWLEY: Who made that statement?
Q Your ambassador in Turkey.
MR. CROWLEY: Of course I agree with that statement.
Q You agree that Turkey didn't invade Cyprus? You changed USA's policy--

MR. CROWLEY: Look, we are -- we are -- we are focused forward; we're not focused backward. There is a very constructive dialogue going on between, you know, Turkey and Greece, between the Turkish Cypriot community and the Greek Cypriot community, aided by the U.N. We are pleased to be -- to play a role in that. We're focused on trying to bring, you know, this to a just conclusion. And I don't think there's any value in working back on the history of the last 35 years."
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Share on Facebook

Αναρτήθηκε από troktiko

Η Τουρκία ετοιμάζει αποκλειστική οικονομική ζώνη στην Μεσόγειο

Τετάρτη, 27 Ιανουάριος 2010 00:19

posted by sofokleous10.gr

capt. tassos comments: για όσους δεν γνωρίζουν τον όρο Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, είναι μία από τις πιο ισχυρές νομοθεσίες του Ναυτικού Δικαίου. Γιατί λοιπόν είναι κουφό τόσα χρόνια το Ελληνικό κράτος? Γιατί το κάτωθι, δεν είναι σημερινό πρόβλημα. Μας το έλεγαν οι καθηγητές μας στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού εδώ και 20 χρόνια...Ας ξυπνήσουμε όλοι μας και ας αποτάξουμε τις κομματικές μας ταυτότητες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ και ΘΑΥΜΑΣΤΕ

Τα τελευταία δυο χρόνια οι Τούρκοι προσπαθούν να δημοσιεύσουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, έναν εντελώς απαράδεκτο χάρτη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το Δίκαιο της Θάλασσας. Εκεί δείχνουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη «νότιος» Κύπρος έχει μια περιορισμένη ΑΟΖ. Επιπλέον αρνούνται να δώσουν δικαιώματα ΑΟΖ στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και με αυτή την οριοθέτηση παριστάνουν ότι έχουν θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!

Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.

Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας. Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ' αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν.

Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα της Τουρκίας γατί έχει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος μια και απέναντι από τις ακτές της υπάρχουν ελληνικά νησιά που διαθέτουν δικοί τους ΑΟΖ όπως ορίζει το άρθρο 121 της Συνθήκης του Δίκαιου της Θάλασσας.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε ένα τραγικό λάθος όταν αποφάσισε να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.

Τα πράγματα βέβαια έγιναν χειρότερα όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.

Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι.

Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να μην έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το θέμα και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ζητώντας δυο απλά πράγματα από του Αιγύπτιους. Πρώτον, να μη κάνουν κάποια συμφωνία με την Τουρκία και δεύτερον, να κάνουν οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας που και αυτοί έχουν υπογράψει.

Πριν μερικά χρόνια η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο όχι μόνο για το Καστελόριζο αλλά και θα δημιουργούσε μόνιμα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!

Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει την δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος και ταυτόχρονα να ζητήσει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για αυτή την οριοθέτηση δυο κρατών-μελών της.

Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να προστατέψει τα συμφέροντά της στην περιοχή, γιατί μια οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία μειώνει το μέγεθος της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μεσόγειο. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν πραγματοποιήσει άμεσα οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και να προκαταλάβει την παράνομη Τουρκική ΑΟΖ στην Μεσόγειο, τότε η Ελλάδα θα υποστεί μια μεγάλη ήττα.

TOY ΘΕΟΔΩΡΟY Κ. ΚΑΡΥΩΤΗ

Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.